Η Ελληνική κρίση από τη σκοπιά των εταίρων
Το 2009, το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ελλάδας ξεπέρασε το 15% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Ο φόβος αθέτησης υποχρεώσεων διεύρυνε το spread των 10ετών ομολόγων και τελικά οδήγησε στην κατάρρευση της αγοράς ελληνικών ομολόγων. Αυτό το γεγονός επί της ουσίας θα ανέστελλε την ικανότητα της χώρας να προβεί σε περαιτέρω αποπληρωμές χρέους.
Η Ελλάς βγήκε από την αυστηρή επιτήρηση των μνημονιακών της υποχρεώσεων το 2018, παραμένει όμως σε τροχιά δεσμεύσεων δημοσιονομικών στόχων. Ποια ήταν η πορεία μέχρι τα μνημόνια και οι ημερομηνίες-σταθμοί για τη χώρα μας;
Το 2010, η Ελλάδα ανακοίνωσε σχέδιο μείωσης του ελλείμματός της στο 3% του ΑΕΠ στα επόμενα δύο χρόνια. Προσπάθησε έτσι να καθησυχάσει τους δανειστές της για μία δημοσιονομική ομαλότητα. Μόλις τέσσερις μήνες αργότερα, η Ελληνική κυβέρνηση προειδοποιεί για χρεωκοπία. Η ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παρείχαν 240 δισεκατομμύρια ευρώ σε έκτακτα κεφάλαια με αντάλλαγμα σκληρά μέτρα λιτότητας. Τα δάνεια αυτά όμως έδωσαν στην Ελλάδα χρήματα απλώς για να πληρώσει τόκους για το υπάρχον χρέος της και να διατηρήσει τις τράπεζες κεφαλαιοποιημένες. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες και οι οίκοι αξιολόγησης ήθελαν να διασφαλίσουν ότι η Ελλάδα δεν θα χρησιμοποιούσε ένα νέο χρέος για να αποπληρώσει το παλιό.
Το 2011, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας πρόσθεσε 190 δισεκατομμύρια ευρώ στη διάσωση. Αυτά τα χρήματα προέρχονταν και από χώρες της ΕΕ.
Αναβρασμός στο εσωτερικό. Μειώσεις μισθών, συντάξεων και λουκέτα.
Τα έτη 2012 έως 2014 ήταν αυτά που κυριολεκτικά γονάτισαν την πραγματική οικονομία. Η ανεργία άγγιξε στα τέλη του 2013 το εξωφρενικό 29%. Οριζόντιες μειώσεις στις συντάξεις κατά 6%, μείωση επικουρικών κατά 40%, μείωση στο άθροισμα κύριων και επικουρικών από 5 έως 20%. Κατάργηση ΕΚΑΣ και δώρων καθώς και μειωμένη σύνταξη για τους νέους συνταξιούχους κατά 30%. Μείωση μισθού για τους δημόσιους υπάλληλους κατά 17% οριζόντια. Νέοι φόροι (επονομαζόμενα ‘χαράτσια’) ακίνητης και κινητής περιουσίας. Απολύσεις 40 και πλέον χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Άνω των 150.000 υπολογίζονται οι θέσεις εργασίας που χάθηκαν σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Σχεδόν 60 χιλιάδες εργαζόμενοι απολύονται μέσω της «εφεδρείας». Σε 3.000.000 πολίτες υπολογίζονται από τον τότε ΕΟΠΥΥ οι ανασφάλιστοι. Τα τρία αυτά χρόνια σύμφωνα με το Εμπορικό Γενικό Μητρώο, έπαυσαν τη λειτουργία τους περί τις 20 χιλιάδες επιχειρήσεις!
Από τα μέσα του 2014 έως και το τέλος του έτους, η ελληνική συγκυβέρνηση τότε, προσδιορίζει τη ρητορική της στο να «σκίσουμε τα μνημόνια». Η αξιολόγηση του τελευταίου τριμήνου του ’14 δεν κλείνει ποτέ και με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, προκηρύσσονται εκλογές για τον Ιανουάριο του 2015. Οι θέσεις του τότε Γερμανού ΥΠΟΙΚ Σόιμπλε, δίνουν το στίγμα της ανένδοτης στάσης από τη μεριά των εταίρων…