Με απανωτές αναρτήσεις στη σελίδα μας στο Facebook τις τελευταίες 4 ημέρες, παρέα με τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες του Unpopular, καλύψαμε ένα μεγάλο εύρος εκλογικής αποτίμησης σχετικά με τον Προοδευτικό χώρο και την τεράστια αποτυχία στις τελευταίες εκλογές.
Η σελίδα και τα posts είχαν πολύ μεγάλη απήχηση, οπότε σκεφτήκαμε να συνδέσουμε τις αναρτήσεις σε ένα κείμενο για να υπάρχουν συγκεντρωτικά τα περισσότερα από όσα είπαμε και οι απόψεις που ανταλλάξαμε με μεγάλη χαρά μαζί σας.
- Σήμερα ηττηθήκαμε. Ηττήθηκε όλος ο προοδευτικός και δημοκρατικός κόσμος. Σεβαστή η λαϊκή βούληση των συνανθρώπων μας. Και αν νιώθετε μικροί για να τα αλλάξετε όλα, αν νιώθετε ανίσχυροι και αδύναμοι, πάντα να θυμάστε: “Αν επιβίωναν οι δυνατοί, θα είχαν εξαφανιστεί τα μυρμήγκια και όχι οι δεινόσαυροι”…
- Μας έχετε στείλει κάποια μηνύματα και επειδή τα περισσότερα έχουν κοινό νόημα ας απαντήσουμε δημόσια και συνολικά. Το ότι “συντηρητικοποιείται η κοινωνία και μένει απαθής” μπορεί να είναι γεγονός. Μπορούμε να πούμε πολλά περισσότερα και για την κοινωνία και για όλους. ΟΜΩΣ Αυτά ΔΕΝ αποτελούν δικαιολογία. Αυτά είναι αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα της αποτυχίας. Της βαριάς ευθύνης να εξηγήσει και να πείσει ο προοδευτικός χώρος πως -ειδικά τώρα- χωρίς βαριά μνημόνια στην πλάτη, ΜΠΟΡΕΙ να δώσει ευημερία στον λαό, στους πολλούς. Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός πως υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα που ξερνάει στην ιδέα και μόνο της κεντροαριστεράς. Αρχίζοντας από τα μεγάλα κεφάλαια και συμφέροντα και καταλήγοντας στα ΜΜΕ. Τυχαίο παράδειγμα, χθες το βράδυ στον ΣΚΑΙ η ερώτηση-σχόλιο του Πορτοσάλτε στον Ηλιόπουλο ήταν “ήσαστε με τη 17Ν και κάνατε ματάκια στους αντιεμβολιαστές”. Δεν τους αρκεί να νικήσουν. Δεν τους φτάνει η ήττα του “εχθρού”. Θέλουν να τον αποτελειώσουν και να τον αφανίσουν, με κάθε τρόπο και κάθε μέσο. Και το δίπολο δεν θα χαθεί, ίσως ανέβει ο βολικός, ο δεν ξέρω, ο παρακολουθούμενος.
- Στην αυτοκριτική που θα κάνετε στον ΣΥΡΙΖΑ (όταν την κάνετε δηλαδή, δεν μας πέφτει και λόγος), σκεφτείτε λιγάκι και αυτό το θέμα με τις ιερές αγελάδες. Το “ΠΑΣΟΚ του Αντρέα” και τη “μήτρα του ΚΚΕ”. Μας παίρνουν κι εμάς τα δάκρυα και η συγκίνηση, αναμφίβολα, αλλά όταν είσαι κόμμα εξουσίας, ηγέτιδα δύναμη της κεντροαριστεράς, στο 35 και 32%, από τη στιγμή που βλέπεις πως οι άλλοι όχι απλά δεν καίγονται, αλλά σε φτύνουν κιόλας (για λόγους που θα αναλύουμε διαρκώς τις επόμενες ημέρες), δεν επιμένεις. Αλλάζεις το αφήγημα. Γυρίζεις τον διακόπτη, δηλώνεις ξεκάθαρα πως “είστε δεκανίκι της Δεξιάς” και φεύγεις. Και άσε τα ΜΜΕ να ρωτάνε καθημερινά τους άλλους “γιατί δεν συνεργάζεστε και κοιτάτε το μαγαζάκι σας” και όχι εσένα “με ποιον θα κάνεις κυβέρνηση, αφού δε σε θέλουν;”. Τώρα θα μου πεις, ποιος να τα πει αυτά από τον ΣΥΡΙΖΑ; Οι σεβάσμιοι παλαίμαχοι ή οι Μπίστηδες;
- ΑΝ στον ΣΥΡΙΖΑ φταίει ΚΥΡΙΩΣ ο κόσμος, τότε η πορεία προς τα βράχια δεν είναι απλά προδιαγεγραμμένη, αλλά δεδομένη.
- ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ Συνεχίζεται η προσπάθεια παρερμηνείας των λεγομένων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ -παλιά μου τέχνη κόσκινο- από τα συστημικά ΜΜΕ. “Σας φταίει ο κόσμος”, “δεν έχετε πάρει χαμπάρι”, “ζείτε σε άλλον πλανήτη”, “ο κόσμος ξέρει”. Σύμφωνοι. Αλλά αυτά δεν πρέπει να ξεστομίζονται καν από αυτούς που στοχοποίησαν τον κόσμο και έκαναν καραμέλα την ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ. Ο κόσμος έφταιγε 4 χρόνια. Έφταιγε όταν καιγόταν και είχε ανασφάλιστα τα σπίτια του, έφταιγε όταν πνιγόταν και δεν άκουγε το 112, έφταιγε που δεν είχε αλυσίδες για να κυκλοφορεί στη Μεσογείων, έφταιγε στις πλατείες, έφταιγε για την πανδημία, έφταιγε για όλα έτσι; Πίσω ρε Γκεμπελίσκοι και αφήστε τον κόσμο στην ησυχία του. Αν δεν τον έπεισε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι θέμα του κόμματος και της στρατηγικής του. Σας έπιασε ο πόνος για τον κόσμο…
- ‘Ο ΚΟΣΜΟΣ’
- Παρατηρούμε μία τάση στα social media, να εχθρεύονται αρκετοί άνθρωποι “τον κόσμο”. Είναι αλήθεια πως υπήρξε μία τεράστια σιωπηρή, βουβή ψήφος στις τελευταίες εκλογές. Υπάρχει επίσης μία τάση να μην εκδηλώνονται σε μεγάλο βαθμό οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας. Δικαίωμά τους είναι. Από την άλλη ο κόσμος στις γειτονιές, στα μαγαζιά, οπουδήποτε είναι όντως μουδιασμένος.
- Δεν φταίει ο λαός παιδιά. Αν θα θέλατε να πείτε κάτι “στον κόσμο”, αυτό θα μπορούσε να ήταν να μην οργίζεται επί 4 χρόνια και όταν πάει στην κάλπη να φοβάται. Δεν υπάρχει ασφαλής οργή. Υπάρχει κανονικοποίηση της μιζέριας και της απάθειας. Επίσης σε αυτόν που εκδηλώνεται και υποστηρίζει την ψήφο του -και μπράβο του- εμείς έχουμε να πούμε να μην ντρέπεται. Απλά να αφήσει στην άκρη το “δεν με έπεισε ο Τσίπρας, ο Κουτσούμπας, ο Βελόπουλος, ο ένας και η άλλη” και να λέει με τιμιότητα “με έπεισε ο Μητσοτάκης”. Ξεστομίστε το να το ακούτε και οι ίδιοι, φωναχτά. Δεν είναι ντροπή παιδιά
- Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο η πτώση της Αριστεράς, αλλά ευρωπαϊκό.
- Σε κάποιες χώρες δε, όπως Ιταλία και Ουγγαρία επιχειρείται η κατατρόπωση των προοδευτικών παρατάξεων και η συστημική ανάδειξη βολικών αντιπολιτευτικών μικροκομμάτων. Η Αριστερά υποχωρεί σε γενικές γραμμές διότι μολονότι κλήθηκε από τον κόσμο να μπει στον βόθρο και να τον καθαρίσει τα σκληρά χρόνια της ύφεσης, βγήκε περισσότερο λαβωμένη από τις όποιες μάχες έδωσε, από όσο ήταν προετοιμασμένη να αντέξει. Ωστόσο δεν έχει εξαϋλωθεί ακόμη. Το μεγαλύτερο στοίχημα και μάλιστα με εξαιρετικά δυσμενείς αποδόσεις, είναι να καταφέρει να διατηρήσει τον κινηματικό χαρακτήρα της, δίνοντας ξανά σαφές κυβερνητικό πλάνο.
- Αλλά θα τα αναλύσουμε περισσότερο αυτά μετά τις επερχόμενες κάλπες…
- Το γεγονός πως 200 χιλιάδες ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ το 2019, ΔΕΝ πήγαν να ψηφίσουν και προτίμησαν την αποχή, είναι μεγαλύτερο μήνυμα-χαστούκι όπως θέλετε πείτε το, από τους ανθρώπους που απλώς άλλαξαν κόμμα.
- Τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπερασπιστούν το κόμμα τους. Πρέπει και οφείλουν τον επόμενο μήνα, να υπερασπιστούν τον λαό. Τους μισθούς, τις συντάξεις, την Υγεία, την Παιδεία, την Κατοικία, την ακρίβεια. Όχι το κόμμα. Υπερασπιζόμενοι τον λαό, ΙΣΩΣ υπάρξει μία ΜΙΚΡΗ ελπίδα να διατηρηθεί για να μπορέσει να εφορμήσει.
