Περάσαμε καλά τέσσερα χρόνια και αυτό βγήκε προς τα έξω
Η χαοτική διαφορά του χθεσινού εκλογικού αποτελέσματος, αναδεικνύει την Δεξιά παράταξη ως ηγεμόνα της χώρας για τα επόμενα 8 χρόνια (τουλάχιστον), βυθίζει την Αριστερά στην εσωστρέφεια (στο χέρι της είναι να το αποτρέψει) και δίνει στο απλανές βλέμμα του σταθερά “μικρού” Κέντρου μία σπίθα εικονικής αλλαγής.
Μεγάλος νικητής των εκλογών, εκτός από τον Κ. Μητσοτάκη και ένα καλοχτισμένο και οχυρωμένο σύστημα προστασίας του, είναι η βαθιά διαιρετική τομή μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Μεταξύ Σταθερότητας (συντηρητισμός) και Ευημερίας (πρόοδος).
Η άποψή μου, όπως πάντα, συμπυκνωμένα χωρίς σάλτσα και φιλοσοφίες, μέχρι να δούμε τον τρόπο που θα επιλέξουν οι παρατάξεις να κινηθούν τις προσεχείς ημέρες.
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Κατάφερε να πείσει τον κόσμο πως είναι καλοί διαχειριστές εξωγενών κρίσεων. Όλα μας ήρθαν “απόξω”. Πανδημία, ενεργειακή κρίση, ακρίβεια. Είναι αλήθεια; ΝΑΙ. Διαχειρίστηκε η κυβέρνηση με αποτελεσματικό τρόπο όλες αυτές τις δυσκολίες; Ας κρίνει ο κάθε πολίτης μόνος του. Ας κοιτάξει τους αριθμούς της Eurostat, της ΕΛΣΤΑΤ, του ΠΟΥ, του ΟΟΣΑ και του πορτοφολιού του. Η Νέα Δημοκρατία έμεινε σταθερή στο αφήγημα “δώστε μου αυτοδυναμία, ακόμα περισσότερη ελευθερία”, καθάρισε συνοπτικά τα δεξιά της για να αποτρέψει απώλειες και πήρε κάτω από της φτερούγες της το σύνολο της αντιπολίτευσης υπηρετώντας το Αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, συνεπικουρούμενη από το 98% των ΜΜΕ της χώρας. Στις εσωτερικές πολιτικές κρίσεις (κάποιοι θα τα έλεγαν “σκάνδαλα”) έγινε ασπίδα γύρω από τον Αρχηγό, ο οποίος δεν γνώριζε ποτέ και τίποτα. Η Νέα Δημοκρατία επιτέθηκε σφοδρά σε εγχώριες και διεθνείς ανεξάρτητες αρχές, μελέτες και έρευνες και αυτό ήταν κάτι που άρεσε και έπεισε.
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Υπηρέτησε μέχρι τέλους την κουλτούρα της συνεργασίας και το πλήρωσε. Την ώρα που ο αντίπαλός του, ξέσκιζε τον ανταγωνισμό της πολυκατοικίας του, ο Τσίπρας απηύθυνε διαρκή μηνύματα ενότητας, τα οποία προφανώς δεν έπεισαν τον κόσμο. Ακολουθούσε ασθμαίνοντας την ατζέντα της ΝΔ και δεν έπεισε σε κανένα σημείο της τετραετίας πως αυτός θα τα έκανε καλύτερα. Προς μεγάλη μου έκπληξη -και το φέρω βαρέως- η ώριμη και χωρίς ακρότητες αντιπολίτευση που άσκησε, είχε σχεδόν μηδενικό αποτύπωμα στον λαό. Δεν έπεισε πως το βάρος που έριξε στην παροχή των Δημόσιων αγαθών προς τους πολίτες, το Κράτος Δικαίου, τα εργασιακά δικαιώματα ήταν η σωστή στρατηγική. Γι’ αυτό ηττήθηκε κατά κράτος από τη ρητορική της ΝΔ για τολμηρές μεταρρυθμίσεις και ανάπτυξη. Αν αυτά τα δύο θα αποδειχθούν να ωφελούν τους πολλούς ή τους λίγους, θα το δούμε τα επόμενα χρόνια. Απαιτούνται βαθιές, ριζικές, ριζοσπαστικές αλλαγές. Η προοδευτική παράταξη, ΕΤΣΙ όπως είναι, με τη ΜΟΡΦΗ που έχει σήμερα, τελείωσε.
ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ: Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ένας εξαιρετικά χαρούμενος από εχθές το βράδυ άνθρωπος, ξεκίνησε αυτή τη μακρά προ-προεκλογική περίοδο ως “κατάσκοπος” και άλλα άσχημα πράγματα, παρακολουθούμενος από ΕΥΠ, Predator και όποιον γενικά είχε πρόσβαση σε οποιονδήποτε κοριό και ανέβηκε 3 μονάδες. Δεν ήθελε Αλέξη. Δεν ήθελε Κυριάκο, ΟΜΩΣ τον ήθελε ο Κυριάκος. Και αυτό φαίνεται με μία πολύ γρήγορη ματιά στο σημερινό Τύπο. Έντυπο και ηλεκτρονικό. Το αν έπιασε ταβάνι το κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα για δεκαετίες και τη βύθισε παρέα με τη Νέα Δημοκρατία, μένει να το ανακαλύψουμε σύντομα.