Η Υγεία και η Παιδεία είναι θεμελιώδεις μηχανισμοί κοινωνικής κινητικότητας, συνοχής και δημοκρατικής σταθερότητας.
Σε μια χώρα που βίωσε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της μεταπολίτευσης, η ανασυγκρότηση δε μετριέται μόνο με δείκτες ανάπτυξης, πλεονάσματα ή επενδυτικές βαθμίδες. Η ανάκαμψη ενός κράτους αποτυπώνεται στην ποιότητα των δημόσιων αγαθών που προσφέρει στους πολίτες του.
Το Κράτος λοιπόν, ως αναπτυξιακός παράγοντας, μπορεί και οφείλει να θέσει ως προτεραιότητα την επένδυση σε έρευνα, καινοτομία και ανθρώπινο κεφάλαιο, δημιουργώντας συνθήκες προόδου στην Παιδεία και την Υγεία. Αντίθετα τα τελευταία χρόνια συντελείται κάτι διαφορετικό.Από το 2019 μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να καυχιέται για τη διαχείριση (μεταξύ άλλων) δύο σπουδαίων πυλώνων του Κοινωνικού Κράτους….