Η επιταγή που υπογράφεις λευκή, για το συμφέρον του λαού και της πατρίδας. Ούτε λαϊκισμοί, ούτε σάλαγοι, ούτε καπηλεία.
Το επόμενο διάστημα θα καλλιεργηθεί ο φόβος, ο τρόμος και η αίσθηση της απειλής. Και έτσι θα πορευτούμε ως τις κάλπες, όποτε κι αν αυτές γίνουν. Διότι όταν διασπείρεται η φοβία, αποφεύγεις τις δοκιμές, τη διαφορετικότητα. Ο κόσμος πάει στις εκλογές με τα υπάρχοντα δεδομένα και συσπειρώνεται υπό τον υπάρχοντα ταγό.
Όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, ο ταλαιπωρημένος σκέπτεται «άσε τώρα, που να τρέχω παραπέρα, πάμε κι όπου μας βγάλει». Πόσες φορές το τελευταίο διάστημα δεν ακούσαμε τα διαγγέλματα περί πολέμου. Περί μάχης. Για την υγεία μας, για την τσέπη μας, για την πατρίδα μας. Και αυτό το «πάμε κι όπου μας βγάλει», δύο φορές στην πολύ σύγχρονη ιστορία μας, μας έβγαλε στην απόλυτη οικονομική και κοινωνική χρεωκοπία. Έτσι παραδόθηκε δύο φορές η χώρα στους …επόμενους. Το 2009 και το 2014.
Το πατριωτικό καθήκον όμως του κυβερνήτη δεν είναι η χρεωκοπία. Δεν είναι η πόλωση και ο ηθικός ξεπεσμός. Δεν είναι η προάσπιση της καρέκλας και ο αυτοσκοπός της επανεκλογής. Πατριωτικό καθήκον αποτελεί η ισονομία, η δικαιοσύνη, η αξιοπρέπεια. Του λαού και της πατρίδας. Έτσι πορεύτηκε στο σύνολο της διακυβέρνησης και έτσι οφείλει -και ακόμα καλύτερα- να πορευτεί η Προοδευτική Παράταξη στη χώρα μας.
Όσο κι αν το αντι-προοδευτικό μέτωπο βάζει -ξανά- τα δυνατά του, μέσω των πανίσχυρων και πολλαπλών συστημικών ΜΜΕ που (προ)βάλλουν με λύσσα την μία και μοναδική «αλήθεια». Του ισχυρού, του απλησίαστου, του άμεμπτου, του Μωυσή. Του Τσόρτσιλ, του Ηρακλή.
Και οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν οτιδήποτε ενισχύει αυτό που θεωρούν ως αληθινό. Μέχρι να ξεγυμνωθεί ο βασιλεύς και να βρεθεί ο πρώτος που με θάρρος θα φωνάξει «είναι γυμνός!». Μέχρι να σταματήσουν να συγχωρούν αυτούς που από ιδιοτέλεια εκπέσανε (για να παραφράσω την τεράστια ατάκα του Αργύρη Μπακιρτζή).
Η στήλη σας εύχεται καλό καλοκαίρι και ας ετοιμαζόμαστε για τις μάχες του μέλλοντος. Ως τότε καλή ξεκούραση. unΠοπολάρος