Η πανδημία του πολέμου
Ο επεκτατικός πόλεμος, η εισβολή και κατοχή αλλότριων εδαφών είναι γεγονός που δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί στην εποχή μας. Υπάρχει, συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε κάμποσα μέρη του πλανήτη. Όλοι γνωρίζουμε που. Δεν θα προσπαθήσω καν να αναφερθώ σε τρέχοντα ή πρόσφατα εγκλήματα πολέμου διότι ο κίνδυνος της παρερμήνευσης και της εξίσωσης ελλοχεύει και το τσουβάλιασμα ας το κρατήσουμε για το σανό, όχι για τα γεγονότα.
Η πιο πρόσφατη, ή έστω γειτνιάζουσα τραγωδία λαμβάνει χώρα στην Ουκρανία. Αλήθεια, πόσο δύσκολο είναι να κατανοήσουμε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία; Πολύ δύσκολο. Και δεν αναφέρομαι σε ιμπεριαλισμούς, οικονομικά συμφέροντα, αυταρχικά καθεστώτα και γεωπολιτικά παιχνίδια εξουσίας. Μα πιο πολύ εστιάζω στην κοινωνική προσέγγιση ενός πολέμου. Προσοχή: ενός πολέμου, στην Ευρώπη, μεταξύ δύο κρατών, το έτος 2022.
Πολλά μπορούν να εξηγηθούν και να αναλυθούν. Ο «εθνοαπελευθερωτικός» μανδύας της προσάρτησης της Κριμαίας και της εισβολής για το Λουγκάνσκ και το Ντονέτσκ. Η Ουκρανία ως έρμαιο και παράπλευρη απώλεια στη σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας. Τα ουκρανικά νεοναζιστικά τάγματα εθνοκάθαρσης Ρώσων στην Ανατολική Ουκρανία. Η σφαγή στην Οδησσό. Τα φεστιβάλ «Μπάντερστατ», προς τιμήν του Ουκρανού συνεργάτη των Γερμανών κατακτητών, Στεπάν Μπαντέρα. Ακόμα και η απειλητική παρουσία των ΗΠΑ (ΝΑΤΟ) στα σύνορα της Ρωσίας. Την παρωδία της Νορμανδικής Τετράδας και της συμφωνίας του Μινσκ. Τους ενεργειακούς δρόμους.
Να τα εξηγήσουμε όλα. Να κατανοήσουμε τις αφορμές που ΘΑ μπορούσε ΝΑ επικαλεστεί η Ρωσία. Να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει και γιατί. Πώς να καταλάβεις όμως τη φρίκη και το σκοτάδι; Τις σειρήνες τα καταφύγια και την προσφυγιά; Τον θάνατο; ΤΙΠΟΤΕ δεν δικαιολογεί έναν πόλεμο. Και τον πόλεμο τον καταδικάζουμε από όπου κι αν προέρχεται. Και τώρα και πάντα.
Και τι τραγική ειρωνεία. Τα τελευταία 2 χρόνια η Γη ζει μια πανδημία. Αναρίθμητα τα περιστατικά αλληλεγγύης, σύμπνοιας, βοήθειας μεταξύ κρατών, λαών. Και κυρίως το κοινό αίσθημα της απειλής από κάτι άγνωστο, θανατηφόρο, πρωτόγνωρο για τις τελευταίες γενιές. Τα τελευταία δύο χρόνια που η επιστήμη έχει ρίξει όλο το βάρος, στην εύρεση θεραπειών, εμβολίων για την αντιμετώπιση μίας πανδημίας, γίνεται κάτι για να σου υπενθυμίσει πως ένας ημίτρελος μπορεί να «πατήσει το κουμπί» τελικά. Είτε στη Μ. Ανατολή, είτε στην Αφρική, είτε στην Άπω Ανατολή, ακόμη και στην Ευρώπη! Και η γεωγραφική θέση του τελευταίου πολέμου ήταν τόσο αναπάντεχη που πραγματικά σόκαρε όλον τον πλανήτη. Όσο αναπάντεχη ήταν η πανδημία που τον ένωσε.