Η ειδική περίπτωση των ΜΜΕ και η διαδικασία που ακολουθεί ο πρόεδρος Ζελένσκι στις ομιλίες του προς τα κοινοβούλια ξένων κρατών.
Με περιέργεια και αμηχανία αντιμετωπίστηκε από τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ, η ένθετη παρουσία των -κατά δήλωσή τους- μαχητών του «τάγματος Αζόφ» στο βίντεο που προβλήθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο πριν την ομιλία Ζελένσκι. Μάλιστα για κάνα δυο μέρες υπήρξαν και σχετικά αφιερώματα στον ηλεκτρονικό κυρίως Τύπο σχετικά με την δημιουργία την οργάνωση και τη δράση του τάγματος στην Ουκρανία τα τελευταία χρόνια.
Και να τα αφιερώματα και οι επεξηγήσεις και έπεφταν όλοι από τα σύννεφα. «Νεοναζί οι Αζόφ», «με σβάστικες οι Αζόφ», «θηριωδίες κατά το παρελθόν από τους Αζόφ» και άλλοι βαρύγδουποι τίτλοι συνοδευόμενοι από τα απαραίτητα «σοκ» και λοιπά. Λες και ανακάλυψαν τη Σελήνη. Για την οικονομία του άρθρου ας πούμε πως όντως δεν ήταν γνωστά τα έργα και οι ημέρες του Τάγματος στα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας.
Ας ξεκινήσουμε από τα γενικά για να πάμε και στα δικά μας κατόπιν. Είναι πάρα πολλά μέλη του λεγόμενου Τάγματος Αζόφ εθνικιστές (light έκφραση) υμνητές του Ουκρανού θεμελιωτή του εθνικισμού και ναζιστή Στεπάν Μπαντέρα; Ναι. Ξεκίνησε το Τάγμα σαν παραστρατιωτική οργάνωση η οποία πλέον έχει ενταχθεί κανονικά και με τον νόμο στις ένοπλες δυνάμεις του υπουργείου των Εσωτερικών της Ουκρανίας; Ναι. Είναι ιδρυτής του Αζόφ ο 42χρονος Αντρίι Μπιλέτσκι, ένας υπερεθνικιστής που έχει υπάρξει ηγέτης διάφορων εξτρεμιστικών οργανώσεων, περιλαμβανομένης και της ανοικτά νεοναζιστικής Κοινωνικό-εθνικής Συνέλευσης (SNA), η οποία τασσόταν υπέρ της φυλετικής καθαρότητας της Ουκρανίας; Ναι. Και άλλα πολλά που πλέον υπάρχουν ευρέως κοινοποιημένα. Είναι όλοι οι Ουκρανοί πολίτες που πολεμάνε μέσω του Αζόφ νεοναζί; Όχι. Νομιμοποιείται εξαιτίας του Τάγματος Αζόφ η ρωσική εισβολή; Όχι. Εφόσον έχει αποδείξεις η Ρωσία για σφαγές εναντίων Ρώσων στην Ουκρανία -και- από το Αζόφ, θα έπρεπε να κινήσει γη και ουρανό σε διπλωματικό επίπεδο με στόχο την εξαφάνιση του τάγματος και την ασφάλεια των ρωσικής εθνικής συνείδησης πολιτών της Ουκρανίας; Ναι. Τον Οκτώβριο του 2019 στη Βουλή των αντιπροσώπων των ΗΠΑ, οι δημοκρατικοί ζήτησαν να χαρακτηριστεί το Τάγμα Αζόφ ως τρομοκρατική οργάνωση; Ναι.
Τα παραπάνω είναι γεγονότα, όχι εκτιμήσεις. Όπως γεγονός είναι και η παράνομη ρωσική εισβολή, η καταπάτηση του διεθνούς δικαίου από τον πρόεδρο Πούτιν και πρωτίστως η γενναιότητα του αμυνόμενου Ουκρανικού λαού.
Πάμε τώρα στα δικά μας. Η «παρουσία» του Τάγματος Αζόφ στο ελληνικό κοινοβούλιο προκάλεσε άσχημη εντύπωση. Μάλιστα βρέθηκαν αρκετά στελέχη και της Νέας Δημοκρατίας που δημοσιοποίησαν την έντονη δυσφορία τους για το γεγονός. Απολύτως λογικό. Βέβαια ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο τρόπος με τον οποίο διαδραματίστηκαν τα γεγονότα. Και αυτός έχει ως εξής. Οι ομιλίες των ουκρανών μαχητών αλλά και του προέδρου Ζελένσκι, στέλνονται από την Ουκρανική κυβέρνηση στην Αγγλία όπου και μεταφράζονται και έπειτα το μεταφρασμένο από τα ουκρανικά στα αγγλικά ηχητικό που ντουμπλάρει τις ομιλίες του Ουκρανού προέδρου αποστέλλεται στα γραφεία των κοινοβουλίων στα οποία έχει μιλήσει το τελευταίο διάστημα ο Βολ. Ζελένσκι.
Και κάπου εδώ τίθενται τα ερωτήματα και οι προβληματισμοί. Το ηχητικό (ή μεταφρασμένο στα αγγλικά κείμενο) δεν ελέγχθηκε. Εστάλη λέει το ρεπορτάζ 10 λεπτά πριν τη ζωντανή σύνδεση με την ουκρανική προεδρία. Και δεν μπόρεσαν να το ελέγξουν ούτε το διπλωματικό γραφείο του ΥΠΕΞ, ούτε αυτό της Βουλής αλλά ούτε το αντίστοιχο του Μαξίμου, το οποίο ήταν και επιφορτισμένο με τη συνεννόηση για την ομιλία του προέδρου Ζελένσκι στη Βουλή των Ελλήνων.
Από την άλλη, ο Ουκρανός πρόεδρος εξέθεσε τον Έλληνα πρωθυπουργό. Δεν φέρθηκε με εντιμότητα στη φιλοξενία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και πραγματικά δεν είχε κανέναν λόγο να το κάνει αυτό. Υποθέτουμε καλή πίστη και δεχόμαστε πως το έντονο ελληνικό στοιχείο της Μαριούπολης ώθησε σε μία παρορμητική ενέργεια τον πρόεδρο Ζελένσκι. Να χτυπήσει στο πατριωτικό αίσθημα της ελληνικής Βουλής. Μα έχει ήδη καταδικαστεί απερίφραστα η ρωσική εισβολή από το Σώμα. Ακόμα κι έτσι, δεν είχε καμία χρησιμότητα η αναφορά στο τάγμα Αζόφ εκ μέρους των μαχητών. Βέβαια από όσα μπορούμε να γνωρίζουμε ήταν και η πρώτη φορά που ομιλία του προέδρου Ζελένσκι προς ξένο κοινοβούλιο, συνοδεύουν και τοποθετήσεις πολιτών. Και επιμένουμε στο γεγονός πως δεν είχε κάποιο λόγο να συμβεί αυτό. Όσο καλόπιστα κι αν εξετάσουμε το ζήτημα. Άλλο όμως καλοπροαίρετος και άλλο βλαξ.