Ο Ν. Ανδρουλάκης αναδείχτηκε πρόσφατα νέος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ. Οι πολίτες που τον στήριξαν, όχι μόνο τον ίδιο αλλά και την όλη διαδικασία των εσωκομματικών, μπορεί δικαίως να περιμένουν γρήγορες κινήσεις. Άμεσες παρεμβάσεις, συνεντεύξεις, τοποθετήσεις. Και πάνω απ’ όλα τη σαφή θέση του κόμματος και τοποθέτηση αυτού σε “πτέρυγα”.
Πρέπει όμως να δοθεί χώρος και χρόνος στον νέο πρόεδρο του Κινήματος. Όχι απαραίτητα από τους ανθρώπους που τον στήριξαν. Ο κόσμος δικαιούται να αναμένει. Πρωτίστως από τους πολιτικούς ανταγωνιστές του. Εκτός κόμματος πλέον.
Ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη δήλωσε σχετικά με τον Ν. Ανδρουλάκη: “Δεν έχω ακούσει πολλά, έχω ακούσει ενδιαφέρουσες γενικές τοποθετήσεις, πως θέλει σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, άρα τοποθετείται κεντροαριστερά”. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βγήκε μπροστά από τον Νίκο Ανδρουλάκη, επιθυμεί ο ίδιος να θέσει τους κανόνες του μεταξύ τους παιχνιδιού. Να βάλει τους όρους. Όπως έχουμε ξαναπεί, εκλογικά και δημοσκοπικά είναι πρώτος με διαφορά. Αισθάνεται λοιπόν, πως έχει το πλεονέκτημα απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους και ειδικά απέναντι στον κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος -λογικά- θα παίξει σημαντικό ρόλο στις επόμενες εκλογές αναλόγως με το ποσοστό του.
Από την άλλη ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αυτός σε πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση, απάντησε διαφορετικά σε σχετικό ερώτημα για τον νέο αρχηγό του ΚΙΝΑΛ. Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε: “Όχι, δεν έχω ζητήσει συνάντηση μαζί του. Είναι νέος αρχηγός, δεν έχει βρει ακόμη τα βήματά του, δεν έχω κανέναν λόγο να προσπαθήσω να κηδεμονεύσω έναν νέο αρχηγό. Οι συγκλίσεις οι πολιτικές φαίνονται από τον τρόπο που αντιπολιτευόμαστε και διαμορφώνουμε τις θέσεις μας”. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει δείξει πιο “ανοικτός” στις πολιτικές συμμαχίες. Η συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο μπορεί για τον Συνασπισμό του 4% να ήταν ιδεολογική κόκκινη γραμμή που ξεπέρασε ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά για τον ΣΥΡΙΖΑ του 35%, αποτέλεσε κοινωνική και πολιτική συμμαχία με αποτέλεσμα την διακυβέρνηση της χώρας σε μία περίοδο που όλα βρίσκονταν σε εξαιρετικά λεπτές ισορροπίες.
Χρόνος και χώρος λοιπόν, πρέπει να δοθεί στον Νίκο Ανδρουλάκη από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Εξάλλου όπως όλα δείχνουν, ένας εκ των Μητσοτάκη – Τσίπρα δε θα είναι για πολύ ακόμα πολιτικός αντίπαλος, αλλά σύμμαχος σε συγκυβέρνηση.