Ο λόγος ύπαρξης των εταιριών σφυγμομέτρησης της κοινής γνώμης, αλλά και ο ρόλος τους, είναι πλέον εντελώς θολός. Απέτυχαν, τελείωσαν.
Συνεχίζεται το παραμυθάκι από τους δημοσκόπους. Για αυτό είμαστε εμείς εδώ.
Λοιπόν…
Καταρχάς δεν είναι ντροπή να πεις “έκανα λάθος, θα δουλέψω πιο εντατικά για να μην το ξανακάνω”. Αντί για αυτό, η πιο επίσημη και διαδεδομένη δικαιολογία είναι πως “φάγατε μπούλινγκ από τον ΣΥΡΙΖΑ”. Σιγά βρε μπέμπηδες, σιγά βρε κουτάβια που φάγατε μπούλινγκ. Σιγά τα επικοινωνιακά ροτβάιλερ του ΣΥΡΙΖΑ που σας έκαναν μπούλινγκ. Πάμε παρακάτω.
Δεύτερον. Το να μην πέφτετε μέσα, ούτε στα όρια του στατιστικού λάθους, το 2012, το 2014, το 2015 δύο φορές, στο δημοψήφισμα, το 2019, στις εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ και το 2023 (εδώ κάνατε το ανάποδο, βγάλατε exit poll 7-9 μονάδες πάνω τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι στην τύχη), δεν είναι θέμα μπούλινγκ. Είναι θέμα ανικανότητας και δεν ξέρουμε και τί άλλο μπορεί να παίζει.
Αλλά δεν το χρεώνεστε αποκλειστικά, μην αγχώνεστε, συνεχίστε να βγάζετε νούμερα από την τσέπη σας. Ε, από το κεφάλι σας, συγνώμη. Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Το 2006 στις ΗΠΑ, σε Αγγλία, Γαλλία, Πορτογαλία και Τουρκία το πιο πρόσφατο, οι δημοσκοπήσεις απέτυχαν ΠΑΝΤΕΛΩΣ στο να πιάσουν τον σφυγμό του εκλογικού σώματος.
Το θετικό είναι πως ο κόσμος δεν σας εμπιστεύεται πλέον για κανέναν λόγο. Το μόνο που γνωρίζει είναι πως ΚΑΠΟΙΕΣ εταιρίες έχουν κάποια προβλήματα με τη δικαιοσύνη, για τη χρηματοδότησή τους, τη σύστασή τους κτλ. Και σας παίρνει η μπάλα όλους. Όχι ότι οι υπόλοιποι οι νόμιμοι είστε τίποτα τέρατα φερεγγυότητας, αλλά λέμε τώρα.
Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό μέσα σε κάθε κοινωνία που κινείται κάτω από τις μύτες σας και τα ραντάρ σας. Και για αυτόν τον λόγο θα είναι ακόμα πιο γλυκές οι ανατροπές που θα έρθουν στο μέλλον.