- Δεν υπάρχει πιο καλή στιγμή για γενναία στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων
- Είτε το θέλουμε είτε όχι η προεκλογική περίοδος θα κρατήσει κατά πως φαίνεται αρκετά
- Κάθε φορά που θα δίδεται ένα μέτρο στήριξης, η αντίπαλη θέση θα είναι «ναι αλλά για την πανδημία…», «ναι αλλά για τις φυσικές καταστροφές…», «ναι αλλά για τους συνταξιούχους…»
- Θα τραβήξει μήνες αυτό το τροπάριο.
- Και μέσα στο τροπάριο και λόγο της τριβής του χρόνου είναι αρκετά πιθανό να γίνονται σφάλματα που θα επιβαρύνουν.
- Όπως οι σακούλες του Δούκα. Και τα γέλια του Λιβανού.
- Τώρα είναι η ώρα λοιπόν. Όσο είσαι ακόμα ξεκάθαρα μπροστά.
- Δε γίνεται να μιλάμε για ανάπτυξη και ο πληθωρισμός να καλπάζει. Επιχειρήσεις να κλείνουν. Η βιομηχανία να συνεχίζει να απορροφά την εκτόξευση των τιμών παραγωγής και διανομής. Οι ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά να αγγίζουν το 40%. Η αγοραστική δύναμη του πολίτη να καταβαραθρώνεται.
- Οι δημοσιονομικοί στόχοι χαλάρωσαν. Τα επιτόκια είναι σε ιστορικά χαμηλά. Δεν μπορεί να επιμένεις στην «πολιτική των επιδομάτων» την οποία χλεύαζες. Και ορθώς.
- Εάν περιμένεις τις εκλογές παίρνεις ένα ρίσκο μη ελεγχόμενο. Επικοινωνιακά ΚΑΙ ουσιαστικά.
Previous ArticleΧ. Παπαστάμκος: “Οι τιμές των ακινήτων. Προσφορά και ζήτηση”
Next Article Διασταύρωση διλλήματος και συμμετοχής