Ή αλλιώς, “Αλέξη μου, συρρίκνωσα το κόμμα”…
Γράφω αυτές τις αράδες στο κινητό μου, απλώνοντας το κουρασμένο μου κορμί σε μία καρέκλα, εδώ στον χώρο που πραγματοποιείται το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Θα είμαι σύντομος και περιεκτικός συντρόφισσα και σύντροφε που διαβάζεις.
“Κανείς δεν θα με εμποδίσει όσο ψηλά κι αν βρίσκεται”, “δεν υπάρχουν Μεσσίες”, “αυτοί που δε λογοδότησαν ποτέ που από το 32 πήγαν στο 18%”, “είμαι όρθιος, βρείτε μου αντίπαλο και πάμε στη βάση”, “εγώ θα είμαι απέναντι στους νέους υπονομευτές”. Και άλλα τέτοια χαριτωμένα, ξεστόμισε απόψε ο Στέφανος Κασσελάκης βάζοντας απέναντί του καταρχάς τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και όσους ουσιαστικά τον στήριξαν, έμειναν στο κόμμα, πάλεψαν και συνεχίζουν να μάχονται για να λειτουργήσει αυτό δημοκρατικά και προοδευτικά. Σίγουρα όχι ανένταχτα.
Η παρέμβαση Τσίπρα λίγο πριν το Συνέδριο, ας μην κρυβόμαστε, ήρθε να σφραγίσει τις προσπάθειες μηνών από τα στελέχη της πρώτης γραμμής. Τις προσπάθειες να δώσουν στον Στ. Κασσελάκη τον χρόνο, τα περιθώρια, την ευελιξία κινήσεων, για να μάθει να λειτουργεί ως αρχηγός κόμματος της Αριστεράς και της Προόδου.
Θα κάνω μία πρόβλεψη. Μπορεί να είναι και ευχή. Μπορεί να μην είναι και τίποτα… Οδεύουμε προς τη μητέρα των μαχών, το μεγάλο ξεκαθάρισμα στην Κεντροαριστερά. Το οποίο θα γίνει μετά τις ευρωεκλογές. Αυτή τη μάχη επιβίωσης θα τη δώσουν οι παρόντες. Όσοι λιγοψύχησαν και λιποτάκτησαν, έχουν ήδη χάσει.
Από το Παλαιό Φάληρο για το unpopular.gr, ο δικός σας unΠοπολάρος…