γράφει ο unΠοπολάρος (επίσημη πρεμιέρα)
Μαθαίνω από την Κουμουνδούρου πως ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει ένα διαφορετικό, ανοιχτό, ελκυστικό και πιο σύγχρονο ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς μία νέα διακυβέρνηση. Σε αυτή τη κατεύθυνση συντείνουν τόσο η πρότασή του για εκλογή της ηγεσίας από τα μέλη του κόμματος όσο και άλλες προτάσεις όπως:
- Ψηφιακή δομή και λειτουργία
- Απλοποίηση της διαδικασίας ένταξης στο κόμμα
- Συμμετοχική και άμεση Δημοκρατία
- Ισότητα φύλων στη Κεντρική Επιτροπή
- Θέσπιση Επιτροπής Δεοντολογίας/πειθαρχικές κυρώσεις.
Το να γίνουν οι απαραίτητες συζητήσεις, εγκρίσεις και λοιπές άχαρες δημοκρατικές διαδικασίες για να γίνουν οι προτάσεις Τσίπρα το ζωντανό καταστατικό του κόμματος, είναι απολύτως φυσιολογικό. Και οι ενστάσεις και η μιζέρια που διακρίνει την Αριστερά επί των εσωτερικών διαβουλεύσεων. Όλα δεκτά.
Αυτό που δεν είναι δεκτό είναι οι αγκυλώσεις και η πρεμούρα. Αγκυλώσεις που θέλουν ένα κόμμα ψηφισμένο από σχεδόν 2εκ. πολίτες σε 3 εθνικές εκλογές, να πηγαίνει μπρος πίσω. Και η πρεμούρα μην τυχόν και εκσυγχρονιστεί λιγάκι παραπάνω και χάσουμε τη ρουτίνα μας.
Δηλαδή ο Τσίπρας με ακόμη 5-10 στελέχη, είναι χαζοί που πήραν σβάρνα τη χώρα μετά την ήττα του ’19 (εντάξει τους έκοψε τη φόρα η πανδημία αλλά συνεχίζουν, αυτά έχει η ζωή), για να ακούνε αμπελοφιλοσοφικές εξυπνάδες από καναπέδες και πολυθρόνες; Κυβέρνησες, πήρες αποφάσεις, συμμετείχες ενεργά. Άσε την πάρλα και τράβα στον αγώνα. Ή σπίτι σου. Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς, ο unΠοπολάρος.