Τώρα, Αλέξη, Μίλα: Η Πολιτική Δεν Είναι Θρίλερ Αγωνίας
Υπάρχουν φορές που η σιωπή ενός πολιτικού προσώπου λειτουργεί στρατηγικά. Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι στιγμές που η σιωπή γίνεται βάρος.
Βάρος για τους ανθρώπους που σε πίστεψαν, για όσους ακόμα περιμένουν. Και για τον Αλέξη Τσίπρα, αυτή η στιγμή είναι τώρα. Δεν μιλάμε για μια δήλωση-ανάσα στα σκαλιά της Κουμουνδούρου. Ούτε για μια ανάρτηση γενικών γραμμών στο Facebook. Μιλάμε για πολιτική τοποθέτηση με σαφήνεια, ευθύνη και στόχευση.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι πια «ένας από τους πολλούς». Είναι ο μόνος πρώην αρχηγός που εξακολουθεί να διατηρεί ένα υπαρκτό, πολιτικό κεφάλαιο σε μια Αριστερά που βυθίζεται στην ανασφάλεια, τις ήττες και την αβεβαιότητα.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει κάθε δικαίωμα να επιλέγει τη στιγμή του. Αλλά οι καιροί δεν είναι πια «πολυτελείς». Εδώ και μήνες, οι υποστηρικτές του περιμένουν. Άλλοι με ελπίδα, άλλοι με αμφιβολία. Όμως όλοι με το ίδιο ερώτημα: Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Αν σκοπεύει να επιστρέψει, οφείλει να το πει. Αν δεν σκοπεύει, επίσης. Γιατί το ψυχολογικό συμβόλαιο που συνάπτει ένας ηγέτης με τον κόσμο του, δεν λήγει επειδή παραιτήθηκε από μια θέση.
Ο Τσίπρας δεν μπορεί πια να είναι ταυτόχρονα το φάντασμα και η προοπτική. Πρέπει να είναι ή το ένα ή το άλλο.
Η Αριστερά δεν αντέχει άλλες εκκρεμότητες. Αν πρόκειται να δομηθεί ξανά κάτι –οτιδήποτε– χρειάζεται καθαρό πεδίο. Χωρίς πολιτικά φαντάσματα, χωρίς αμφισημίες. Και κυρίως, χωρίς τον Τσίπρα να παραμένει σε μια γκρι ζώνη μεταξύ απόσυρσης και ενδεχόμενης επιστροφής.Ο χρόνος για τα μισόλογα τελείωσε.
Ή μιλάς τώρα, ή αφήνεις τη ρευστότητα να γινει μονιμότητα. Κι αυτό, δεν είναι πίεση. Είναι καθήκον.