Μεγα ζήτημα -ξανά- το ερώτημα που τίθεται στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, σε κάθε ευκαιρία και κάθε πάνελ: Με ποιους θα συνεργαστεί; Σε ποιους απευθύνεται το προσκλητήριο;
Και αναφέρομαι στον ΣΥΡΙΖΑ, διότι είναι το μόνο κόμμα, που έχει καταθέσει την πρόταση για προοδευτική συμμαχία, μια πρόταση συλλογικά αποφασισμένη.
Δεν θα μιλήσω για λογαριασμό κάποιου κόμματος. Ούτε αυτού που προσκαλεί, ούτε άλλων που απορρίπτουν, σκέφτονται, περιμένουν κ.ο.κ.
Μπορώ όμως να καταλάβω αυτό που ζητά, πολλάκις αποτυπωμένα και στις δημοσκοπήσεις πλέον, ο δημοκρατικός κόσμος. Μια ευρεία ένωση, συμμαχία, συμπόρευση, συνεννόηση, ΟΠΩΣ θέλετε.
Δε θα διστάσω επίσης, να προβλέψω το εξής.
Η ανάγκη για προοδευτική ανάσα που εκφράζει εμφατικά η κοινωνία, θα φέρει προ των ευθυνών τους, εκτός από τα κόμματα συλλογικά, μεμονωμένα ΚΑΙ πολιτικά πρόσωπα.
Πολιτικούς που κατανοούν αυτή την ανάγκη και δε σκοπεύουν να “βουλιάξουν” μαζί με καράβια που φέρουν σημαία την ιδεοληψία, την εμπάθεια και τη σκοπιμότητα. Και αυτό κρατήστε το.
Διότι πρωτίστως, η συμμαχία θα είναι ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ. Όποιος έχει καθαρή πυξίδα και διαβάζει ορθα την πορεία, θα διασωθεί, θα δικαιωθεί και θα δικαιώσει. Για τους υπόλοιπους θα πω ότι την ταινία “Τιτανικός” την έχω δει δύο τρεις φορές. Όσες φορες κι αν την είδα, το πλοίο βούλιαζε. Δεν άλλαξε κάτι…