Με φανερούς και μη στρατηγούς, οι τρεις πτέρυγες της κυβερνώσας παράταξης, θέτουν τις βάσεις αντιπαράθεσης παρασκηνιακά και όχι μόνο.
Οι Σαμαρικοί. Είναι εδώ και είναι επιφανείς.
Οι ομιλίες Σαμαρά και Μητσοτάκη στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας έδωσαν τον τόνο της -όποιας- επόμενης ημέρας. Ο πρώην Πρωθυπουργός, έχει φυσικά το θεσμικό δικαίωμα να τοποθετείται κατά το δοκούν, να λέει και «μια κουβέντα παραπάνω» δήλωσαν αρκετοί κυβερνητικοί φιλοξενούμενοι στα τηλεοπτικά πάνελ τις προηγούμενες ημέρες. Βέβαια ο Α. Σαμαράς για κάποιον λόγο, εικάζουμε πως προβλέπει μία όχι τόσο καλή εκλογική επίδοση της ΝΔ και έτσι θα ήθελε να παρουσιαστεί ως «ο μόνος που τα έβλεπε και τα έλεγε από πριν». Όπως και να ‘χει παρότι μειοψηφεί σε υποστηρικτές, η πτέρυγα Σαμαρά αποτελεί τον βασικό εσωκομματικό «έλεγχο» του Κ. Μητσοτάκη. Μπροστάρηδες της πτέρυγας οι Ασημακοπούλου, Κυρανάκης, Καραγκούνης, Κεραμέως, Βρούτσης, Αθανασίου, Μαντάς κ.α. Γεωργιάδης, Πλεύρης και Βορίδης, χαρακτηρίζονται ως αρκετά δεξιοί, στήριξαν σθεναρά τον πρώην πρωθυπουργό, όμως για την ώρα είναι άγνωστο έως αμφίβολο εάν θα τον ακολουθούσαν σε μία δράση. Είναι μάχιμα στελέχη, όμως έχουν την τάση να εγκαταλείπουν πρώην «στρατηγούς» τους.
Οι Μητσοτακικοί. Ο πυρήνας της Κυβέρνησης. Φιλελεύθεροι και εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ.
Η πλειοψηφούσα τάση των στελεχών της Κυβέρνησης. Παραδοσιακά γαλάζια στελέχη αλλά και αρκετό ΠΑΣΟΚ. Για την ακρίβεια όλες και όλοι όσοι δεν αναφέρονται στις άλλες πτέρυγες. Μεγάλη δύναμη βγαλμένη από τα μητρώα του κόμματος, αλλά αρκετά στελέχη προερχόμενα από το Σοσιαλιστικό Κέντρο όπως: Χρυσοχοΐδης, Πιερρακάκης, Θεοδωρικάκος, Μενδώνη, Πελώνη, Σκέρτσος, Θεοχάρης, Λιβάνιος και Τσακλόγλου, τα πιο ηχηρά ονόματα. Μπόνους η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία έχει προταθεί από τον Κ. Μητσοτάκη για θέσεις όπως γ.γ. ΟΟΣΑ, αλλά θα απασχολήσει και στο μέλλον, παρά τις ενστάσεις αρκετών πρωτοκλασάτων γαλάζιων. Οι άνθρωποι του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ προβάλλονται από το Μαξίμου περισσότερο ως προς τις τεχνοκρατικές τους αρετές, παρά τις ιδεολογικές τους καταβολές.
Πτέρυγα Καραμανλή. Η ήπια δύναμη.
Ο πρώην πρόεδρος και Πρωθυπουργός, ο φέρων το πιο βαρύ όνομα εντός ΝΔ, Κώστας Καραμανλής, δεν μας συνηθίζει σε συχνές παρεμβάσεις. Κάθε άλλο, οι δηλώσεις του συνοδεύονται στο όριο του περιπαικτικού από τα ΜΜΕ, με τίτλους όπως «έσπασε τη σιωπή του» κλπ. Δεν παύει όμως να αποτελεί τον μοναδικό άνθρωπο που θα μπορούσε να ταράξει τα νερά εντός κόμματος, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην υπάρξει επιστροφή στην κανονικότητα. Μπορεί να είναι «αφανής», όμως τα πιστά σε αυτόν στελέχη, είναι έμπειρα και διαθέτουν μεγάλη πολιτική και όχι μόνο, επιρροή. Ο. Κεφαλογιάννη, Ν. Δένδιας, Ν. Κακλαμάνης, αλλά και οι Αχ. Καραμανλής, Γκιουλέκας, Αναστασιάδης, Κουμουτσάκος και Στυλιανίδης συνθέτουν έναν ισχυρό πόλο στη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχουν φοβηθεί την αντιπαράθεση και την κριτική προς την ίδια την κυβέρνηση και οι φήμες λένε πως περιμένουν στωικά την σταδιακή εξαφάνισή τους από τις λίστες ψηφοδελτίων και όχι μόνο.
Θα υπάρξει σύγκρουση;
Υπάρχει σύγκρουση. Και είναι φυσιολογικό και δημοκρατικό. Υπάρχει αντιπαράθεση και ζύμωση απόψεων, όσο κι αν η παράταξη έχει περάσει αποκλειστικά στη διεύθυνση του Μαξίμου. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, πως αρκετά στελέχη ενοχλούνται -και το δείχνουν- στις συνεχείς αναφορές στη δημόσια διαβούλευση, περί «κυβέρνησης Μητσοτάκη». Όσο πάει και εκλείπει το όνομα της Νέας Δημοκρατίας στις τοποθετήσεις πολλών κυβερνητικών, κάτι που δεν αφήνει ασυγκίνητους τους Καραμανλικούς κυρίως υποστηρικτές. Η Όλγα Κεφαλογιάννη δεν έχει συγκρατηθεί από το να ψέξει δημόσια την κυρία Μενδώνη. Η Ντόρα Μπακογιάννη τους Κυρανάκη και Μπογδάνο (δεν ανήκει εδώ και λίγους μήνες στη ΝΔ). Ο Νίκος Δένδιας να πάρει ξεκάθαρες αρχηγικές -στα όρια των καθηκόντων του και τίποτε παραπάνω- θέσεις και δράσεις. Ο Α. Σαμαράς επανειλημμένως να θέσει τις κόκκινες (αδόκιμο, αλλά έτσι είναι η φράση) ιδεολογικές του γραμμές. Αλλά κόντρες στα εσωτερικά της ΝΔ υπήρξαν και θα υπάρξουν σχετικά με τα ελληνοτουρκικά, όπου πέρσι Σαμαράς και Καραμανλής σχημάτισαν ένα μικρό μέτωπο, τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και την κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης (σε αυτόν τον τομέα στάθηκε πολύ ο Κ. Καραμανλής προ λίγων μηνών).