Τα έχουμε ξαναπεί, τα έχουμε λιώσει, το ματώσαμε.
Δεν πρόκειται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Τα σενάρια είναι δύο και είναι πολύ απλά.
Σενάριο Πρώτο.
Συνεννοούνται πάνω σε βασικές αρχές και συμφωνίες ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ και ορμάνε κοινοβουλευτικά, όπως έδειξαν ότι μπορεί να κάνουν και με την πρόταση μομφής, προ λίγων μηνών. Η Συμφωνία αυτή, η Συνεργασία, θα συμπαρασύρει αυτόματα και στελέχη των βουλευτών που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ κρατώντας τις έδρες τους, βουλευτές της Κωνσταντοπούλου, στελέχη από το ΜέΡΑ25 κ.ο.κ.
Εκτιμώ ότι αυτό το σενάριο φαντάζει το πιο “λογικό”, όμως υπάρχουν δύο βασικά κολλήματα και ΔΕΝ θα τελεσφορήσει. Πρώτο και καλύτερο ότι μιλάμε για κόμματα της κεντροαριστεράς και θα παίξει πολλή θεωρία μέχρι να και αν… Δεύτερον ο μεν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, αμφισβητείται ήδη από τα μέσα του Κινήματος, ο δε αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης, δεν είναι αρεστός σε κανέναν άλλον πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ (και δεν παίρνω και όρκο για το σύνολο του κόμματος)… Εκτιμώ δηλαδή ότι δεν θα υπάρξει στρατηγός αποδοχής.
Σενάριο Δεύτερο.
Ενιαίες “εσωκομματικές” εκλογές μέσα στην Προοδευτική Δημοκρατική πτέρυγα με πρωτοβουλία τρίτου προσώπου (λέγε με Αλέξη, λέγε με Χάρη, λέγε με Παύλο κλπ). Για την ανάδειξη ενός καινούριου προσώπου που θα ηγηθεί μίας ενωμένης Προοδευτικής Παράταξης.
Στο σενάριο αυτό τα θετικά είναι αυτονόητα, όμως οι δυσκολίες είναι μπόλικες εξίσου. Πρέπει να “διαλυθούν” κόμματα για να ενωθεί λαός. Για βάλτε τα κάτω… Καλά δεν λέω; Καλά λέω. Πρέπει να ξεπεραστούν κόντρες και έχθρες. Πρέπει πολλά. Ίσως όμως μόνο έτσι να μπορεί να γίνει.
Είτε έτσι είτε αλλιώς, ό,τι είναι να γίνει πρέπει να γίνει άμεσα. Γρήγορα, ξεκάθαρα, καθαρά, δεσμευτικά. Διότι το 28% της Νέας Δημοκρατίας στις Ευρωεκλογές, θορύβησε ιδιαιτέρως την κυβέρνηση και όχι μόνον… Δεν είναι κάποιο μυστικό τις τελευταίες ημέρες, πως οι Εθνικές Εκλογές μπορεί να γίνουν πολύ νωρίτερα. Όσο κι αν πέτυχε το “αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο” στην άνοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη, το αμέσως επόμενο στρώμα μετά τη βάση, της Νέας Δημοκρατίας -βαθιά συντηρητικό έως ακραίο- δεν βλέπει και δεν θα δει με καθόλου καλό μάτι τους “κεντρώους” χειρισμούς της κυβέρνησης σε κοινωνικά θέματα, εξωτερική πολιτική, ζητήματα ακρίβειας, φτωχοποίησης κτλ.
unΠοπολάρος over.