- Την 1η Φεβρουαρίου, έγραφα ως υστερόγραφο πως κάποιο μεγάλο κόμμα θα πάει «διασπασμένο» στις επόμενες εκλογές
- Ξέρετε, τότε που οι δημοσκοπήσεις έδιναν στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ποσοστά έως και 17%
- Εντάξει ήταν και φρέσκα τα εσωκομματικά του, είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη, είχε σηκώσει σκόνη το ΠΑΣΟΚ
- Κάπου εκεί, προς τα μέσα του Φλεβάρη λοιπόν, ένας έμπειρος πρώην βουλευτής μου είχε πει πως «όσο ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ αθροίζουν δημοσκοπικά 40%, πρόωρες εκλογές δε θα γίνουν, ο κόσμος να έρθει ανάποδα»
- Και αυτά τα λόγια τα είχα ακούσει προσεκτικά προσπαθώντας να κατανοήσω το νόημα πίσω από τις λέξεις
- Και να που περνά ο καιρός και βλέπω λίγο πιο καθαρά τα πράγματα
- Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τις αρχές του έτους ξεκίνησε τα ψώνια στο πολιτικό μεταγραφικό παζάρι
- Έχοντας εστιάσει στο ΠΑΣΟΚ και έχοντας την παρακαταθήκη των Πιερρακάκη, Μενδώνη, Γεραπετρίτη, Σκέρτσου, Μπένου, Θεοδωρικάκου κλπ, ανακοινώνει Χρυσοχοΐδη, Ροκοφύλλου και πάει και για ακόμα πιο βαριά ονόματα
- Είναι δεδομένη η καλή γειτονία με τον Ε. Βενιζέλο, όμως ήδη παίζουν στις παραπολιτικές στήλες, πρώην σημαίνοντα στελέχη όπως Φλωρίδης, Χριστοφιλοπούλου, Διαμαντοπούλου, Καρανικόλας
- Βλέπουμε λοιπόν πως η τακτική της Νέας Δημοκρατίας στοχεύει στην πλήρη αποσταθεροποίηση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, το οποίο από εκεί που φάνταζε ρυθμιστής της επόμενης διακυβέρνησης, πλέον πέφτει στα γκάλοπ, αλλά κυρίως χάνει στελέχη
- Ο στόχος είναι να γίνει το ΠΑΣΟΚ μικρός εταίρος και σε καμία περίπτωση ρυθμιστής
- Αλλά και μέσα στο ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν αυτή τη στιγμή τρεις τάσεις
- Όσοι είναι υπέρ της θέσης του προέδρου. Δηλαδή «δεν πάμε ούτε με ΝΔ ούτε με ΣΥΡΙΖΑ, ψηφίστε μας και βλέπουμε»
- Και αυτοί που ζητούν από τον πρόεδρο Ανδρουλάκη μία ιδεολογική προεργασία ώστε το κίνημα να είναι έτοιμο για να συμπορευτεί με ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ και να σφραγίσει την ηρεμία της χώρας αποτρέποντας μακρά περίοδο πολιτικής αστάθειας
- Όσες και όσοι ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία, προφανώς έχουν τις προτιμήσεις και τις συμπάθειές τους όσον αφορά τον πόλο προσκόλλησης
- Το ζήτημα που καίει αυτή τη στιγμή τον Νίκο Ανδρουλάκη, δεν είναι τόσο η ουσία του θέματος, αλλά η επικοινωνία του
- Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν έχει σε καμία περίπτωση την μιντιακή δύναμη του παρελθόντος
- Και ο πρόεδρος καλά κάνει και δεν ανοίγει τα χαρτιά του, εφόσον αυτό πιστεύει πως είναι το καλύτερο για την παράταξη, το ζητούμενο όμως είναι το πόσο θα αντέξει στην πίεση. Ειδικά όταν αυτή ασκείται από φιλοκυβερνητικά μίντια, λόμπι και κύκλους…
- Για να δούμε λοιπόν πόσο ενωμένο ή όχι θα πορευτεί το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ μέχρι τις επόμενες εκλογές. Και πόσο τρελή ή όχι είναι η υπόθεση εργασίας
