Την ώρα που το ΥΠΕΘΑ διαρρέει φόβους για υβριδικό πόλεμο και θερμό καλοκαίρι, ένα ντόμινο εξελίξεων με την Ελλάδα άμεσα εμπλεκόμενη, λαμβάνει χώρα σε διεθνές επίπεδο. Ενεργειακή κρίση, τουρκική πρόκληση και στο βάθος …Ιράν…
Ενέργεια
Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης δήλωσε μετά το τέλος της Συνόδου Κορυφής πως η ελληνική κυβέρνηση «δεν θα περιμένει την ΕΕ για να βοηθήσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις». Αναφερόμενος στις πιέσεις που ασκούνται στην Επιτροπή για την αποσύνδεση της τιμής του φυσικού αερίου από αυτή του ηλεκτρικού ρεύματος. Μάλιστα είναι η δεύτερη παρόμοια δήλωση του πρωθυπουργού τις τελευταίες εβδομάδες. Η ενεργειακή απεμπλοκή της Ένωσης από τη Ρωσία φαίνεται εξαιρετικά δύσκολη. Οι χώρες που έλαβαν εξαιρέσεις ή εγγυήσεις (Ισπανία, Πορτογαλία, Ουγγαρία κ.α.) θα διαχειριστούν με κάποιο τρόπο τις ανατιμήσεις. Όμως η Ελλάδα παραμένει προσώρας η χώρα με τις υψηλότερες τιμές στην ενέργεια και τα καύσιμα, σε συνάρτηση με το εισόδημα και την αγοραστική δύναμη των πολιτών της, εντός ΕΕ.
Τουρκικές προκλήσεις και Ιράν
Αυτές τις ημέρες ολοκληρώνεται η Τουρκική Άσκηση «EFFES 2022» που προσομοιάζει απόβαση και κατάληψη ‘εχθρικής’ νήσου. Στην άσκηση αυτή συμμετέχουν συμμαχικά αποβατικά και αεροσκάφη. Για παράδειγμα αμερικανικό αποβατικό που ναυλοχεί στην Αλεξανδρούπολη, τορπιλάκατοι από τη Λιβύη αλλά και γαλλικά όπλα, παρακολουθούν ή μετέχουν, μεταξύ των 37 κρατών που λαμβάνουν μέρος στην άσκηση.
Το τελευταίο διάστημα και με αφορμή και τις αποστολές στρατιωτικού υλικού που συνδράμουν την Ουκρανία απέναντι στην αισχρή ρωσική εισβολή, υπήρξαν φωνές που έκρουσαν κώδωνα κινδύνου. Και δεν αναφέρομαι στις αντιπολιτευτικές, όσο στις προειδοποιήσεις έμπειρων απόστρατων. Τι έλεγαν μέσες άκρες; Ότι κινδυνεύει η Ελλάς να αποχαρακτηριστεί από πόλος σταθερότητας στην περιοχή και ειρηνευτικός διπλωματικός δίαυλος.
Όπως και στο παρελθόν, επίκειται επιπλέον εργαλειοποίηση του προσφυγικού δράματος από πλευράς Τουρκίας. Όσο και αν ανέλαβε ηγετικές πρωτοβουλίες στο Ουκρανικό (της δόθηκε χώρος για την ακρίβεια), η Τουρκία δύσκολα παραμένει σε διπλωματικές ατραπούς. Προφασιζόμενος κιόλας ότι «άλλα είπαμε μεταξύ μας και άλλα έκανε μετά ο Κ. Μητσοτάκης», ο τούρκος πρόεδρος κλιμακώνει καθημερινά τις προκλήσεις αλλά και τις προσβολές εναντίον της Ελλάδας.
Όμως για να επιστρέψουμε στα του οίκου μας, εδώ υπάρχει μία δυσαρμονία ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις διπλωματίας. Όσο κι αν οι ΗΠΑ τονίζουν πως επιθυμούν την ηρεμία του ΝΑΤΟ σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά, οι γείτονες δεν φαίνεται να πιέζονται ιδιαίτερα.
Την ίδια στιγμή η ελληνική διπλωματία δε διστάζει να στοχοποιήσει τον ελληνικό εφοπλισμό, σε μία -ακόμη- πράξη ιδιαίτερης θέρμης να ικανοποιήσει αμερικανικές επιθυμίες. Η κατάσχεση ιρανικού πετρελαίου από πλοίο ρωσικών συμφερόντων πυροδότησε αντίποινα στον Κόλπο. Δύο ελληνικά πλοία δέχτηκαν ρεσάλτο από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν και οδηγήθηκαν στην περσική πλευρά του Ορμούζ. Κάποιος κακοπροαίρετος θα έβλεπε και δάκτυλο Τουρκίας στην Ιρανική απάντηση. Το πιθανότερο σενάριο θέλει το Ιράν να ανοίγει απευθείας γραμμή συνομιλίας με την Ελλάδα, χωρίς καμία άλλη παρέμβαση.
Όταν μιλάμε για μία χώρα η οποία έχει μεγάλη εξάρτηση (οικονομική, ενεργειακή, στρατιωτική) από συγκεκριμένες υπερδυνάμεις, είναι αρκετά επίφοβη η αλλαγή του στρατιωτικού δόγματος και της διπλωματικής αντίληψης, ειδικά σε καιρούς γεωπολιτικών αναταράξεων και ανακατατάξεων. Ελπίζω πως γνωρίζουμε καλά τι πράττουμε και οι αντίθετες γνώμες είναι απλά κενές ανησυχίες. Σε διαφορετική περίπτωση το ντόμινο μπορεί να καταλήξει σε καραμπόλα.