Umbrellistas venceremos!
Η «ομπρέλα» του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει ακάθεκτη και μετά το Συνέδριο να λέει και να κάνει τα δικά της, προσπαθώντας να ταράξει λίγο τα νερά, σε μία προδιαγεγραμμένη και δημοκρατικά αποφασισμένη πορεία προς τις εσωκομματικές εκλογές της 15ης Μαΐου. Και αν στο Συνέδριο ήταν μία ζωτικής σημασίας ζύμωση και ανταλλαγή απόψεων -και ορθώς ήταν λέω εγώ-, πλέον ξεφεύγουμε από το περιβάλλον της αυτοπαρατήρησης και εισερχόμαστε σε αυτό της αυτό-ανάδειξης.
Οι «ομπρελίστας» κατάφεραν στο Συνέδριο να γίνει ένα αλαλούμ με κάποιες τροπολογίες που δεν ψηφίστηκαν, με την καταμέτρηση που δεν έγινε λόγω εντάσεων και περασμένης ώρας, με κάτι απειλές για αποχωρήσεις από τις διαδικασίες και άλλα τέτοια. Και εκεί που τα είχα βρει με τον εαυτό μου, unΠοπολάρος άνθρωπος, έχοντας πεισθεί πως όλα γίνονται στο πλαίσιο της προοδευτικότητας και της δημοκρατίας, τσουυυπ να και νέες διαρροές. Και τι διαρροές ε; Η ομπρέλα λέει έχει ρίξει στο τραπέζι 2 τρόπους για να σαμποτάρει τις διαδικασίες των εσωκομματικών εκλογών. Βαρύ. Ας πούμε ότι είναι έγκυρες οι διαρροές όμως. Τι μας λένε; Η μία πρόταση μιλάει για αποχή από τις εσωκομματικές με κρυφά μηνύματα που διαδίδουν το νέο και η άλλη για συμμετοχή, με συγκεκριμένες ψήφους για την Κεντρική Επιτροπή. Συγκεκριμένα σε λίστες υποψηφιοτήτων με σκοπό τον έλεγχο της ΚΕ με ένα ικανό ποσοστό για να επηρεάζει, ή γιατί όχι, να ελέγχει και το κόμμα! Ό,τι γινόταν δηλαδή ως σήμερα. Η αποτυχία του όποιου σχεδίου «ανατροπής» των αποφάσεων του Συνεδρίου φαντάζει δεδομένη καθώς ο πρόεδρος Τσίπρας απολαμβάνει τη στήριξη της βάσης. Μίας βάσης που αν αναλύσουμε τα εκλογικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ο ίδιος δημιουργήσει. Και τώρα θέλει να την κάνει ενεργή στη λήψη αποφάσεων για το κόμμα.
Καταλάβαμε τι είπε χθες ο Πρωθυπουργός;
Σε ένα ακόμα διάγγελμά του ο Κ. Μητσοτάκης μίλησε στους συμπολίτες του/μας σχετικά με τα μέτρα στήριξης που ΘΑ έρθουν και ΘΑ καλύψουν ΚΑΠΟΙΟ ποσοστό ΕΩΣ κάποιες τιμές της ακρίβειας κλπ κλπ. Τέλεια ως εδώ. Η φιλοσοφία των μέτρων παραμένει η επιβάρυνση του προϋπολογισμού και του φορολογούμενου τελικά. Θα φτάσει Φθινόπωρο για να πάρουμε πίσω κάνα κατοστάρικο από τα χιλιάρικα που δίνουμε 9 μήνες τώρα στις ρήτρες, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.
«Η Ελλάδα δεν θα περιμένει την κατώτερη των περιστάσεων, ως σήμερα, Ευρώπη», δήλωσε εμφανώς φορτισμένος στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός. Και προβληματίζομαι εγώ, ο ευρωπαϊστής οραματιστής. Τι έπαιξε με την Ευρώπη; Αυτό τώρα πάλι τι είναι Κυριάκο; Δύο πράγματα μπορεί να είναι αναγνώστες μου. Είτε η Ελλάδα προσπάθησε να πάρει στήριξη τύπου Ισπανίας Πορτογαλίας και έφαγε άκυρο, πράγμα που δεν προκύπτει από κάπου, είτε κατηγορούμε ως χώρα την Ε.Ε. ευθαρσώς και ευθέως. Πρόκειται για μία σύγκρουση που προφανώς στοχεύει στα εσωτερικά αυτιά (των συμπολιτών) και όχι σε αυτά που δεν ιδρώνουν ιδιαιτέρως (των εταίρων). Διότι έτσι είναι τα πράγματα. Ξεκινάς το 134ο διάγγελμα σε 3 χρόνια, αναφέροντας τον πόλεμο και την κακή Ευρώπη. Λες κι εμείς δεν έχουμε κυβέρνηση να αποφασίσει, να νομοθετήσει, να περιορίσει την αισχροκέρδεια και να ασκήσει κοινωνική πολιτική.
