Τα τελευταία χρόνια η μείωση εισοδήματος ιδιωτών και τζίρου επαγγελματιών, καθώς και η απροθυμία των τραπεζών για διακανονισμούς εκτόξευσαν το πλήθος των κόκκινων δανείων. Ο νόμος Κατσέλη, ο νόμος Δένδια αλλά και η εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις ευοίωνες προβλέψεις έχουν αποδώσει ως τώρα περί τις 1.000 ολοκληρωμένες ρυθμίσεις από τα 300.000 επιχειρηματικά δάνεια!
Στον νέο Πτωχευτικό Κώδικα εκτός από την ευελιξία που δίδεται στις τράπεζες σχετικά με ρυθμίσεις οφειλών, προστίθενται και διατάξεις κριτηρίων υποθετικής πτώχευσης. Ο οφειλέτης «τεκμαίρεται» δηλαδή στάση πληρωμών όταν δεν καταβάλλει ληξιπρόθεσμες οφειλές σε τράπεζες και services (funds). Σε αυτό το πλαίσιο οι διαχειριστές των δανείων θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υποχρεωτική πτώχευση -εξωδικαστικά- τον οφειλέτη για να εισπράξουν το μέγιστο από μία εκποίηση περιουσίας.
Ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται πως θα είναι τα κόκκινα δάνεια σχετικά με την ακίνητη περιουσία. Η απειλή των πλειστηριασμών φαντάζει μεγαλύτερη εξαιτίας της επιθετικότητας των funds που διαχειρίζονται τις οφειλές. Ο πτωχευτικός νόμος και ο εξωδικαστικός συμβιβασμός μέχρι στιγμής κινείται σε εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Από τις σχεδόν 50.000 αιτήσεις μόνον οι 4 χιλιάδες έχουν οριστικοποιηθεί μέχρι στιγμής και μόνον οι 600 από αυτές έχουν βρει λύση. Το βασικότερο ζήτημα είναι πως δεν υποχρεούται η τράπεζα να απαντήσει στο αίτημα του δανειολήπτη. Δεν δεσμεύεται να συναινέσει αλλά ούτε καν να απαντήσει στο αίτημα του δανειολήπτη.
Τα πιο πολλά funds προκειμένου να λάβουν τη χρηματοδότηση από το πρόγραμμα «Ηρακλής» έχουν καταθέσει επιχειρησιακά σχέδια. Το 50% των εσόδων που προσδοκούν προέρχεται από ρευστοποιήσεις. Κάτι που σημαίνει πως για το τραπεζικό σύστημα ο πλειστηριασμός είναι ο πιο κερδοφόρος δρόμος.