Ο πρόεδρος της Σερβίας εχθές καταθέτοντας στεφάνι στο μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ δήλωνε πως «Είναι μεγάλη τιμή για μένα να αποτίνω φόρο τιμής στον αθάνατο πατέρα του τουρκικού έθνους και ειλικρινή φίλο της χώρας μας, τον Κεμάλ Ατατούρκ, εκ μέρους της Δημοκρατίας της Σερβίας και του σερβικού λαού».
Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας δίνει το όνομα του Ερντογάν σε πλατείες και δρόμους προς τιμήν του.
Στη Βοσνία Ερζεγοβίνη πολίτες υποδέχονταν πριν λίγο καιρό τον τούρκο πρόεδρο στους δρόμους.
Στη Βουλγαρία το Κίνημα Δικαιωμάτων και Ελευθεριών αφότου μετέβη στην Τουρκία και πήρε το χρίσμα απο τον Ερντογάν, κατέβηκε στις εκλογές τον περασμένο Νοέμβριο και κατετάγη τρίτη δύναμη της χώρας.
Κι εμείς; Τι κάνουμε; Μείναμε με την “μικρή” Βόρεια Μακεδονία, ελπίζοντας πως τα Σκόπια θα μείνουν πιστά στην Ευρωπαϊκή τους πορεία τιμώντας τη Συμφωνία των Πρεσπών. Βάλαμε βέβαια “πάγο” στα μνημόνια συνεργασίας προς ψήφιση στην Ελληνική Βουλή με πρόσχημα το οτι ο Ζάεφ αποκάλεσε πέρσι την εθνική ομάδα της χώρας ως “Μακεδονία” στο τουίτερ.
Η Ελλάς ανήκει εις την Δύση, βεβαίως, αλλά είναι μία χώρα που γεωγραφικά βρίσκεται στα Βαλκάνια, την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Εκεί όπου η Τουρκία κόβει βόλτες και παίζει με σπίρτα, προφασιζόμενη την ευημερία και την ενότητα.