Σε τι είδους συνομοταξία ανθελλήνων και υβριστών της χώρας μας, ανήκει αυτός ο άνθρωπος;
Τέλος πάντων, ας μιλήσουμε αρχικά για κάτι άσχετο.
Η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα -και όχι μόνο- δέχεται έντονες προκλήσεις από τη γείτονα χώρα Τουρκία. Εχθρικές δηλώσεις, προσβολές και ύβρεις από τούρκους αξιωματούχους, προστίθενται στο καθημερινό ρεπερτόριο παραβιάσεων των τουρκικών μαχητικών. Η Ελλάδα έχει με το μέρος της το Διεθνές Δίκαιο και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
Το οποίο Διεθνές (και Ενωσιακό) Δίκαιο ορίζει και άλλα σημαντικά πράγματα. Όπως ας πούμε ποια θεωρείται ως «ασφαλής τρίτη χώρα» για τους πρόσφυγες πολέμου. Ο χαρακτηρισμός ως ασφαλούς τρίτης χωράς θα πρέπει να βασίζεται σε αξιόπιστες, αντικειμενικές και επικαιροποιημένες πληροφορίες που προέρχονται από́ ένα εύρος πηγών. Επίσης, η διαδικασία προσθήκης ή αφαίρεσης μιας χώρας από́ τον κατάλογο χαρακτηρισμένων «ασφαλών τρίτων χωρών» θα πρέπει να είναι διαφανής, επιδεκτική́ νομικής αμφισβήτησης και αναθεωρήσιμη ενόψει μεταβαλλόμενων συνθήκων (The UN Refugee Agency).
Η παραπάνω προϋπόθεση απαιτεί το Κράτος που επιθυμεί́ να ορίσει μια τρίτη χώρα ως ασφαλή́, στην προκειμένη περίπτωση η Ελλάδα την Τουρκία, να διεξάγει ενδελεχή́ αξιολόγηση και παρακολούθηση των αντίστοιχων εγγυήσεων προστασίας τόσο σε νομικό́ όσο και σε πρακτικό́ επίπεδο.
Κάπου εδώ να επισημάνουμε πως η Τουρκία έχει δεχθεί αμέτρητες φορές τα πυρά των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Διεθνούς Αμνηστίας ειδικά, αλλά και οργανισμών, για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Στις 7 Ιουνίου 2021 λοιπόν, με Κοινή́ Υπουργική́ Απόφαση, η Ελλάδα χαρακτήρισε μονομερώς την Τουρκία ως ασφαλή́ τρίτη χώρα για τους αιτούντες άσυλο που προέρχονται τόσο από́ τη Συρία όσο και από άλλες τέσσερις χώρες. Στα πλαίσια -και- αυτής της αναγνώρισης, η πολιτική εντολή προς το Λιμενικό Σώμα της χώρα μας είναι να αποτρέπει (κοινώς να επαναπροωθεί) τους πρόσφυγες που προσπαθούν να προσεγγίσουν τα νησιά μας για να σωθούν. Επειδή «η Τουρκία είναι μία ασφαλής τρίτη χώρα όπου οι πρόσφυγες μπορούν να αιτηθούν άσυλο, απροβλημάτιστα».
Και κάπως έτσι ξεκινά η συζήτηση για τις παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγων στο Αιγαίο. Γεγονότα που καυτηριάζουν με αιχμηρά τους άρθρα διεθνή ΜΜΕ όπως το CNN, το Spiegel, ο Guardian, η Monde, το BBC, αλλά και οργανισμοί όπως η Ύπατη Αρμοστεία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κ.α. Πριν λίγους μήνες έγινε επίσης γνωστό πως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πρόκειται να εξετάσει 39 περιπτώσεις βίαιων επαναπροωθήσεων (pushbacks) που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα.
Α, ναι. Ποιος είναι ο Ιάσων Αποστολόπουλος. Δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό, για να είμαστε ειλικρινείς. Είναι ένας διασώστης προσφύγων και μεταναστών. Η δράση του περιλαμβάνει διασώσεις προσφύγων στη Μεσόγειο και αλλού. Πιο πρόσφατη είναι η μετάβασή του στην Ουκρανία στην πόλη Λβιβ όπου με δεκάδες πούλμαν μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια και βοήθησε την ασφαλή αποχώρηση ανθρώπων από τις γύρω περιοχές προς την Πολωνία.
Και γιατί μιλάμε για τον Ι. Αποστολόπουλο; Γιατί στη χώρα που άλλα προβλήματα δεν είχε, έγινε στόχος για την ακτιβιστική του δράση και τις καταγγελίες του για παράνομα pushbacks και όχι μόνον από την ελληνική πολιτεία. Βασικά μιλάμε για τον Ιάσονα Αποστολόπουλο γιατί ο ίδιος δεν πολυμιλάει. Κάνει πράξεις. Την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη. Έννοιες αλληλένδετες με τη χώρα μας, με τη φιλόξενη προσφυγομάνα και περήφανη Ελλάδα.
“Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι Αληθές”. Ιάκωβος Πολυλάς, προλεγόμενα στην έκδοση ποιημάτων του Δ. Σολωμού. Η φράση αποδίδεται σε στοχασμό του Εθνικού μας ποιητή.