Πολλοί, αντίπαλοι και “φίλοι” του Αλέξη Τσίπρα, περιμένουν πώς και πως κάποιο…λάθος. Κάτι να βρουν για να προσάψουν. Ένα επιχείρημα στο οποίο αρέσκονται είναι το “ο Τσίπρας δε φέρνει το νέο, ανακυκλώνει, άλλα έλεγε κι άλλα κάνει” κτλ. Είναι όμως αλήθεια;
Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα και καταρρίπτουν τον ισχυρισμό χωρίς αμφιβολίες.
Πριν λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε το πρώτο ρεπορτάζ για το επιτελείο που κινείται γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, με 8 πρόσωπα που συμμετέχουν ενεργά στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας.
Ακολούθησε δεύτερο δημοσίευμα με ακόμη 25 άτομα που πως στελεχώνουν την επικοινωνιακή (και πολιτική) ομάδα.
Συνολικά, μιλάμε πλέον για 33 πρόσωπα που συνδέονται με το νέο εγχείρημα. Πλέον φαίνεται καθαρά η κατεύθυνση που θέλει να δώσει ο πρ. πρωθυπουργός.
Γιατί αν δει κανείς προσεκτικά τα ονόματα, θα παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι δεν προέρχονται από κλασικό κομματικό μηχανισμό. Δεν είναι τα γνωστά στελέχη της προηγούμενης δεκαετίας, ούτε μια ομάδα που θυμίζει «επιστροφή στα ίδια».
Αντίθετα, κυριαρχούν νέα πρόσωπα, άνθρωποι με διαφορετικές διαδρομές, χαμηλότερη πολιτική φθορά και πιο φρέσκια δημόσια εικόνα. Με μια απλή ματιά, 25-26 από τα πρώτα 33 ομόματα ανήκουν σε μια νέα γενιά στελεχών.
Όμως και οι υπόλοιποι, με την απαραίτητη διοικητική/τεχνική εμπειρία, δεν είναι “επαγγελματικά” πολιτικά πρόσωπα. Είναι απαραίτητες σταθερές δημιουργίας και σύνθεσης.
Δεν γνωρίζουμε εάν όντως υπάρχει κόσμος που θα περίμενε να κατεβάσει ο Τσίπρας 500 ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ονόματα στα ψηφοδέλτια, ή καμιά χιλιάδα ανθρώπινου δυναμικού για να “τρέξει” πανελλήνια τον φορέα σε πρώτη φάση… Ίσως μέσα στο πάθος της αναζήτησης του “λάθους” που λέγαμε και παραπάνω, ψάχνουν κάποιοι από κάτι να πιαστούν.
Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Α. Τσίπρας, ο οποίος ξεκάθαρα δέχεται όποιον και όποια θέλει και μπορεί να βοηθήσει, με μία προϋπόθεση: ΧΩΡΙΣ προϋποθέσεις!
Θα ήταν πολιτικό παράλογο να μην υπάρχουν έμπειρα στελέχη σε ένα νέο κόμμα. Υποψήφιοι που γνωρίζει και εμπιστεύεται εμπράκτως η κοινωνία.
Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθαρίζει πως επενδύει περισσότερο στην ανανέωση παρά στη νοσταλγία και ίσως αυτόν τον τρόπο σκέψης θα ήταν καλό να ακολουθούν όσοι τον …ακολουθήσουν!