100+ δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Μια ιστορική ευκαιρία. Μια χαμένη ευκαιρία. Την πήρε η ΝΔ, την έκανε εργολαβία. Τώρα μας μιλάνε για “μέτρα ελάφρυνσης”; Ξέρουμε πού θα πάνε…
Όταν η Νέα Δημοκρατία υπόσχεται “φοροελαφρύνσεις”, “ενίσχυση της μεσαίας τάξης”, “ανάπτυξη για όλους”, υπάρχει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται πιστά: λένε “όλοι”, εννοούν “οι δικοί μας”.
Η υπόθεση του Ταμείου Ανάκαμψης είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Η Ελλάδα είχε στα χέρια της μια χρυσή ευκαιρία, πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ (με κοινοτικά και ιδιωτικά κεφάλαια), για να αλλάξει ρότα: να επενδύσει στη δημόσια υγεία, στην πράσινη ενέργεια, στις συγκοινωνίες, στη στέγαση, στην τεχνολογία, στις υποδομές, στους νέους.
Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση το μετέτρεψε σε delivery service σε φίλους και κουμπάρους. Τα χρήματα πήγαν:
Σε πεντάστερα ξενοδοχεία
Σε outsourcing ψηφιακών υπηρεσιών σε 3-4 εταιρείες
Σε κέντρα ..κατάρτισης
Σε μελέτες χωρίς αντίκρισμα
Σε project βιτρίνας που δεν αλλάζουν την καθημερινότητα κανενός πλην των εργολάβων
Το αποτέλεσμα;
Αντί για “ανάπτυξη”, είδαμε στασιμότητα, κρίση ακρίβειας, ενεργειακή φτώχεια και μια νέα γενιά να μεταναστεύει.
Οι “ελαφρύνσεις” που βαραίνουν τους πολλούς
Τώρα, η ΝΔ επανέρχεται. Με προεκλογικά πακέτα τύπου:
➖️200 ευρώ εφάπαξ επίδομα
➖️Μείωση φόρου στις επιχειρήσεις (τα κριτήρια να δούμε)
➖️Κίνητρα για “ψηφιακή μετάβαση”
➖️Περίπου “στέγαση νέων” με τραπεζικά δάνεια και αστείες προϋποθέσεις.
Όμως ξέρουμε πλέον πού θα πάνε κι αυτά τα λεφτά:
Στον “επιχειρηματία” που έχει Porsche αλλά δηλώνει 9.000€ τον χρόνο
Στον “καινοτόμο” με τη start up …”ΑΛΗΘΕΙΑΣ”.
Στον “εκπαιδευτή” που παίρνει δημόσιο χρήμα για να λέει στους ανέργους να φτιάχνουν βιογραφικό.
Πίσω από τους τίτλους περί “ανάπτυξης”, η καθημερινότητα:
Μισθοί που δεν φτάνουν ούτε για λογαριασμούς.
Ενοίκια που ξεπερνούν τον βασικό μισθό.
Δημόσια υγεία υπό κατάρρευση.
Σχολεία χωρίς καθηγητές, νοσοκομεία χωρίς γιατρούς.
Ενώ η ΝΔ υποσχόταν “λιγότερο κράτος”, παρέδωσε περισσότερη γραφειοκρατία, περισσότερη διαφθορά και λιγότερη δημοκρατία.
Το πρόβλημα δεν είναι οι υποσχέσεις. Είναι το σύστημα (τους).
Το πρόβλημα είναι ένας ολόκληρος μηχανισμός εξουσίας που χτίστηκε γύρω από την ιδέα ότι η Ελλάδα δεν είναι χώρα, αλλά εταιρεία που πρέπει να βγάζει κέρδος για λίγους.
Και τώρα, μας ξανατάζουν “ανάπτυξη για όλους”.
Ποιοι είναι όλοι; Οι ίδιοι πάλι;
Η ιστορία σε λούπα εδώ και έξι χρόνια:
Δεν υπάρχει φοροελάφρυνση, δεν υπάρχει Ταμείο, δεν υπάρχει μέτρο, που να μην καταλήγει στους ίδιους 10–20 παίκτες.
Και όσο αυτό δεν σπάει, η Ελλάδα θα παραμένει στην κατάψυξη. Με Porsche στο parking και φραπέ στο χέρι.
[Φωτ. άρθρου από το site “Το κουτί της Πανδώρας”]