Υπήρξες κι εσύ ένα από τα πολλά θύματα – ημιδιασημότητες, που εκμεταλλεύτηκαν την αλλαγή τρόπου εκλογής και μπήκες με σταυρό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αλλά τώρα που όλοι σε «ξερνάνε» και σε «χτυπούν», εγώ θα εξηγήσω κάποια πράγματα πιο γενικά.
Τον πεσμένο εγώ δεν τον χτυπώ. Εξάλλου θα σε χτυπήσουν όλοι τώρα, δεν έχει κάποια σημασία. Θα σε χτυπήσουν και οι πρώην σύντροφοι και οι -παραλίγο- νέοι συνοδοιπόροι σου. Εγώ θα μιλήσω λίγο πιο γενικά, για τα του Ευρωκοινοβουλίου.
Ήμουν από τους πολέμιους του σταυρού για το ευρωψηφοδέλτιο. Και είμαι ακόμη, προφανώς. Η κίνηση Σαμαρά – Βενιζέλου τρεις μήνες πριν τις ευρωεκλογές του 2014, να αποσύρουν τη «λίστα» και να εφαρμόσουν τον σταυρό για την εκλογή των ευρωβουλευτών, είχε ως στόχο να αποτρέψει την εκλογική συντριβή των κομμάτων τους.
Τα κόμματα τότε παρασύρθηκαν και ρίχτηκαν στη μάχη επιλογής ανθυποσελέμπριτις, αθλητών, καλλιτεχνών, παρουσιαστών και άλλων τυχαίων και άσχετων με την πολιτική, για να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτιά τους με γνωστά και αναγνωρίσιμα πρόσωπα. Για την ακρίβεια προσέγγισαν για αυτή τη στελέχωση, όχι μόνον άτομα άσχετα με την πολιτική, αλλά ανθρώπους άσχετους με τις πολιτικές μάχες που δίνονται μέσα στα κέντρα αποφάσεων στο πιο υψηλό και βασικό επίπεδο: Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Κάπως έτσι εξελέγη και η κυρία Καϊλή για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο. Και μάλιστα με 120κάτι αν θυμάμαι σωστά, χιλιάδες ψήφους.
Για να εκπροσωπήσει τη χώρα μας στις Βρυξέλλες. Εκεί που στο παρελθόν -κυρίως πριν τον σταυρό- έχουν σταλεί από την Ελλάδα ογκόλιθοι της πολιτικής επιστήμης, της διπλωματίας, των τεχνών και των επιστημών. Ευάγγελος Αβέρωφ, Λεωνίδας Κύρκος, Δημήτριος Τσάτσος, Χρήστος Παπουτσής, Νανά Μούσχουρη, Μανώλης Γλέζος, Παύλος Σαρλής, Αντώνιος Τρακατέλλης, Μαριέττα Γιαννάκου, Γεώργιος Παπαστάμκος, Γιώργος Σταυρακάκης…
Όλα αυτά, προτού η ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή αφομοιωθεί από την ελληνική μίζερη πραγματικότητα. Όταν οι Έλληνες ευρωβουλευτές, μπαίνοντας στο αεροπλάνο για τις Βρυξέλλες, άφηναν την κομματική ταυτότητα σε ένα συρτάρι και φόραγαν τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος για να ριχτούν στη μάχη των συμφερόντων του Έλληνα πολίτη. Για να παλέψουν και να υπερψηφίσουν συνολικά νόμους και διατάξεις υπέρ του ελληνικού λαού. Του εργάτη, του αγρότη, του επιστήμονα, του γιατρού, του εκπαιδευτικού, του νέου.
Γιατί στα λέω αυτά Εύα μου; Καλή η φιλοδοξία και η πίστη. Ενάρετες αμφότερες, όταν αξιοποιούν τα νόμιμα και ηθικά μέσα. Διαφορετικά η φιλοδοξία γίνεται ματαιοδοξία και η πίστη καταντά ηλιθιότητα.
Τέλος πάντων. Όχι δεν φταίει ο σταυρός που αντικατέστησε τη λίστα και βρέθηκε τώρα η Εύα Καϊλή με βαριές κατηγορίες προφυλακισμένη στους Πύργους του Σαν Ζιλ.
Ό,τι έγραψα αφορά στο γενικότερο πλαίσιο που εντάσσεται και η θεσμική γελοιότητα με τον σταυρό στο ευρωψηφοδέλτιο. Και στην τελική η κυρία Καϊλή μπορεί (;) να εκδοθεί στις Ελληνικές Αρχές, να υποστηρίξει πως όλα αυτά είναι σκευωρία πολιτικών αντιπάλων, να κριθούν αδιευκρίνιστα τα λεφτά στις σακούλες και να συνεχίσουμε τη ζωή μας…