Όποια κι αν είναι η θεωρία περί της ετυμολογίας της, η λέξη «χουλιγκανισμός» πλέον περιγράφει κυρίως την παραβατική συμπεριφορά οπαδών αθλητικών σωματείων. Βανδαλισμοί, εισβολές σε αθλητικούς χώρους, επεισόδια με τις αστυνομικές δυνάμεις και συγκρούσεις μεταξύ οπαδών χαρακτηρίζονται σήμερα ως ‘χουλιγκανισμός’.
Δύο ακλόνητες θέσεις: Τεράστιος σεβασμός στους ανθρώπους που πάλεψαν αντιξοότητες και κατάφεραν να είναι χρήσιμοι για τον εαυτό τους και τον συνάνθρωπό τους. Και δεύτερον είναι αδιαπραγμάτευτη για εμάς η παραδειγματική τιμωρία κάποιου που απαξιώνει την ανθρώπινη ζωή. Σκληρή, αμείλικτη και παραδειγματική.
Ας εξετάσουμε και μία αντιδημοφιλή εκδοχή του «χουλιγκανισμού».
Χουλιγκανισμός θα έλεγε κάποιος πως είναι:Η αποξένωση, η μοναξιά, η ανέχεια. Η εμπορευματοποίηση και η εκμετάλλευση. Η ανεργία και οι εργοδοτικές αμέλειες. Η απόγνωση και η αμφιβολία. Η κοινωνική αποστασιοποίηση (όχι της πανδημίας, της κανονικής ζωής). Η ενδοοικογενειακή βία. Η έμφυλη βία. Η απόρριψη, ο εκφοβισμός και ο αποκλεισμός. Η κατάχρηση εξουσίας. Η ατιμωρησία. Τα κοινωνικά στερεότυπα.
Χουλιγκανισμός θα έλεγε κάποιος πως είναι μία σειρά από καταστάσεις που βιώνουν άνθρωποι που δεν ήταν αρκετά τυχεροί ή ικανοί ή δυνατοί να βρούνε το δρόμο τους. Να «πετύχουν». Άνθρωποι για τους οποίους αδιαφόρησε ο διπλανός, ο γείτονας, ο συγγενής, η κοινωνία και δεν μπόρεσε και ένα κράτος δικαίου να τους εξασφαλίσει ίση μεταχείριση και να τους δώσει ίδιες ευκαιρίες.
Χουλιγκανισμός ΔΥΣΤΥΧΩΣ είναι αρκετές φορές μία κατάσταση στην οποία καταφεύγει βιωματικά ένας άνθρωπος που έχει χάσει από νωρίς συνήθως τον αλληλέγγυο αξιακό του κώδικα.
«Φαρισαϊσμός» από την άλλη, ονομάζεται η συμπεριφορά εκείνη, που υποκρίνεται πως υπηρετεί έναν σκοπό ενώ στην πραγματικότητα τον φθείρει. Μία ψεύτικη εικόνα προθέσεων…