Σε επικίνδυνα μονοπάτια το πολιτικό σύστημα
Οι γνώστες αναφέρουν πως οι κουμπαριές είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στη δεξιά παράταξη. Όποιο σκάνδαλο κι αν ψάξεις ή τέλος πάντων όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, για να είμαστε πολιτικά ορθοί, να σου κι ένας κουμπάρος από κάτω.
Παντρέματα παντού. Και τί κάνει ο κουμπάρος στον γάμο; Αλλάζει τα στέφανα, βάζει τις βέρες, υπογράφει στο τέλος και κάτι χαρτιά. Σφραγίζει τον γάμο ο κουμπάρος, σημαντικός ρόλος. Βέβαια κουμπαριά προκύπτει και στα βαφτίσια. Η νονά, ο νονός. Παλαιότερα μάλιστα ο νονός, η νονά, έδιναν και το όνομα στο νεοφώτιστο κατά το δοκούν! Και να έδινε κάνα λάθος όνομα ο νονός ε; Χαμός. Έχουν χαλάσει σχέσεις, φιλίες, οικογένειες, με ένα λάθος όνομα που δόθηκε. Στις μέρες μας όμως δεν συμβαίνουν αυτά έτσι; Έτσι.
Ας επανέλθουμε στα της Δημοκρατίας.
Πόσο επικίνδυνο είναι αλήθεια, να βαφτίζονται οι πολιτικοί αντίπαλοι ως «εσωτερικός εχθρός»; Καταλαβαίνουμε όλοι τη σημασία των λέξεων και των εννοιών; Εσωτερικός εχθρός; Πασπαλισμένο με λίγο από Ερντογάν, αχταρμά με τις υποκλοπές, με μίξη την εθνική ασφάλεια κοκ. Εσωτερικός εχθρός η αντιπολίτευση βρε αθεόφοβοι;
Σε ποια εποχή ζούμε; Πού ακριβώς γυρίζουμε; Σε ποια χρονολογία και ποιες σκοτεινές περιόδους; Με πόση ευκολία βαφτίζονται ως εσωτερικοί εχθροί οι «αντιφρονούντες»; Πραγματικά, άντε να δεχτούμε πως οι πολιτικοί που ξεστομίζουν αυτά τα βαρύγδουπα είναι μειωμένης αντίληψης και δεν καταλαβαίνουν. Οκ, για την οικονομία της συζήτησης το παίρνουμε ως δεδομένο. Ένας επιστημονικός συνεργάτης, ένας επικοινωνιολόγος δεν υπάρχει να τους βοηθήσει; Να εξηγήσει ότι είναι επικίνδυνο για τη Δημοκρατία, για το Πολίτευμα μας, να βαφτίζονται αντίπαλα κόμματα ως εσωτερικοί εχθροί; Εχθροί της χώρας; Της εθνικής ασφάλειας;
Αυτά είναι άκρως επικίνδυνα επικοινωνιακά παιχνίδια. Εντελώς ανεύθυνα. Και όποιος δεν καταλαβαίνει τη σημασία έστω των λέξεων, καλά θα κάνει να παρακολουθήσει τα δρώμενα, τις εξελίξεις παγκοσμίως μήπως και αισθανθεί τη βαρύτητα της ευθύνης του να εκφράζεται δημόσια κατά τέτοιον τρόπο. Ας παρακολουθήσει κάτι τέλος πάντων. Έτσι κι αλλιώς καλά τα πάει με τις παρακολουθήσεις…
Ανεξάρτητα από το ποιος χαρακτηρίζει ποιον, όπως είπαμε ζούμε σε εποχές που υπάρχουν δηλωμένοι εξωτερικοί εχθροί. Εχθροί και της Ελλάδας αλλά και της ελευθερίας των λαών, της Δημοκρατίας. Και δεν χάνουν ευκαιρία να το δηλώσουν.
Αντί λοιπόν να μπολιάζουμε με τοξικότητα το πολιτικό κλίμα, μήπως θα έπρεπε πέρα από τις εσωτερικές κόντρες και διαφωνίες, να δείχνουμε -έστω- συσπειρωμένοι προς τα έξω; Έτσι κι αλλιώς δεν παίρνει και άριστα η διπλωματία της χώρας τον τελευταίο καιρό. Ας μην δείχνει τουλάχιστον η κυβέρνησή μας πανικόβλητη…