Σαρωτικές αλλαγές σε υγεία, οικονομία και κράτος Δικαίου, σε παγκόσμια κλίμακα, βλέπουν οι αναλυτές του World Politics Review, συνοψίζοντας τις μεταβολές που υπέστη η καθημερινότητά μας από την πανδημία.
Για περισσότερα από δύο χρόνια, η πανδημία του κορονοϊού ανέτρεψε τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε με τις καταστροφικές επιπτώσεις της όχι μόνο στην υγεία, αλλά και στις εγχώριες οικονομίες και στο πολυμερές εμπόριο, τις συνεργασίες, τα επαγγέλματα και την κοινωνικότητα.
Αναδιαμόρφωσε τις εσωτερικές πολιτικές, παραγκωνίζοντας άλλα ζητήματα, με τις επιδόσεις να μετρούνται με το κατά πόσο επιτυχώς οι κυβερνήσεις έδρασαν στις χώρες τους για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η αποτυχία σε ορισμένες περιπτώσεις, ανέτρεψε κυβερνώντες. Φοβούμενοι να αντιμετωπίσουν παρόμοιες συνέπειες, ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες, χρησιμοποίησαν την πανδημία ως πρόσχημα για τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και την απογύμνωση του κράτους δικαίου.
Υπό το πρίσμα των περιορισμών που επιβλήθηκαν για να σταματήσει η εξάπλωση του κορονοϊού, οι βαθιά ενσωματωμένες κοινωνικές δομές άρχισαν ξαφνικά να τίθενται υπό αμφισβήτηση. Η αυξανόμενη ανισότητα και η καταστολή των πολιτικών δικαιωμάτων σε ορισμένες χώρες, συνέβαλαν στην αύξηση των κοινωνικών κινημάτων διαμαρτυρίας και πολιτικής αντίστασης. Οι απογοητεύσεις από τις κυβερνητικές απαντήσεις στην πανδημία, ενθάρρυναν ευρύτερες επανεξετάσεις των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συστημάτων.
Το Κοινό Πλαίσιο της G-20
Καθώς οι ρυθμοί πληθωρισμού και τα επιτόκια αυξάνονται, πολλές χώρες αντιμετωπίζουν διαφαινόμενες κρίσεις δημοσίου χρέους. Ένας μηχανισμός όπως το Κοινό Πλαίσιο για Ρύθμιση Χρέους της G-20, που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της πανδημίας για να αντιμετωπίσει αυτό που φοβόταν ότι θα γινόταν παγκόσμια κρίση χρέους, γίνεται πιο σημαντικός από ποτέ. Αλλά για να είναι αποτελεσματικός πρέπει να αντιμετωπίσει σημαντικά ελλείματα και επιτεύξεις δημοσιονομικών στόχων, όπως γίνεται σαφές σιγά σιγά από τις αρμόδιες Αρχές (ΔΝΤ, ΕΚΤ κτλ).
Εσωτερική Πολιτική – Ευκαιρία για σκληρότερα μέτρα
Η πανδημία δοκίμασε τα πολιτικά συστήματα των χωρών, ενώ ταυτόχρονα παρείχε στους ηγέτες πολιτική κάλυψη για αντιλαϊκά ή μη φιλελεύθερα μέτρα. Ενώ ορισμένοι δημοκρατικοί ηγέτες αντιμετώπισαν εκλογικές συνέπειες σχετικά τη διαχείριση της πανδημίας, η επιτυχής αντιμετώπισή της δεν εγγυήθηκε απαραίτητα ‘πολιτική ασυλία’. Χώρες όπως η Γερμανία είδαν μια αυξανόμενη αντίδραση στους περιορισμούς για τη μετάδοση της Covid-19. Στην Κίνα, η επιτυχία στην πρόληψη της εξάπλωσης του κορονοϊού έχει βαρύ κόστος, καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει να βασίζεται σε δρακόντεια μέτρα που ωστόσο αφήνουν τον πληθυσμό ευάλωτο σε πιο μεταδοτικές παραλλαγές.
Οικονομικές επιπτώσεις και παγκόσμιο εμπόριο
Με το παγκόσμιο εμπόριο να επιβραδύνεται και τις εγχώριες επιχειρήσεις να πλήττονται από τους περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένων των πολύμηνων παύσεων λειτουργίας σε ορισμένες χώρες, οι κυβερνήσεις αναζήτησαν απεγνωσμένα στρατηγικές για να αναζωογονήσουν τις οικονομίες τους. Τώρα, με την οικονομική δραστηριότητα να αρχίζει να ανακάμπτει, οι φόβοι για τον πληθωρισμό, τις τεταμένες αλυσίδες εφοδιασμού και μια παγκόσμια κρίση χρέους έχουν αυξηθεί.
Πολυμερής Συνεργασία έναντι Ανταγωνισμού
Με την πρώτη ματιά, η πανδημία φαίνεται να είναι μια εξατομικευμένη κρίση για την πολυμερή συνεργασία. Αντίθετα, με λίγες εξαιρέσεις, η αρχική ανταπόκριση χαρακτηρίστηκε από νοοτροπία «ιατρικού εθνικισμού» και «κάθε χώρα για τον εαυτό της». Οι αυξημένες εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας εμπόδισαν τις προσπάθειες για τη διαμόρφωση μιας συλλογικής απάντησης σε πολυμερείς θεσμούς και φόρουμ όπως τα Ηνωμένα Έθνη και οι σύνοδοι των G-20. Ούτε υλοποιήθηκε διεθνής συνεργασία για την ευρεία διανομή των εμβολίων από τη στιγμή που ήταν διαθέσιμα. Όμως, δεδομένης της φύσης μιας πανδημίας, στην οποία η υγεία του κόσμου είναι τόσο ασφαλής όσο αυτή του πιο αδύναμου μέλους της, η έλλειψη συνεργασίας άνοιξε τελικά την πόρτα σε πολλαπλά κύματα μόλυνσης, ενώ περιέπλεξε τις προσπάθειες για τον μετριασμό των οικονομικών επιπτώσεων και την ενίσχυση της ανάκαμψης.