Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιεί το πολιτικό του κεφάλαιο εκτός αλλά και εντός κόμματος. Ολοκληρώνοντας το συνέδριο και τη σύσταση της Κεντρικής Επιτροπής με εμφατικό τρόπο και μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.
Μετά την …γλυκόπικρη ήττα του 2019, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν αποφασισμένος να αξιοποιήσει τη δυναμική του 32% του εκλογικού σώματος που εμπιστεύτηκε τον ΣΥΡΙΖΑ. Βρισκόμενος πλέον στην αντιπολίτευση ξεκίνησε μία μακρά μετεκλογική περιοδεία στη χώρα προσπαθώντας να συνθέσει την πολιτική κριτική του στην κυβέρνηση, μέσα από τη φωνή της κοινωνίας. Ακούγοντας ταυτόχρονα τα παράπονα για τη δική του διακυβέρνηση σε μία περίοδο διαδραστικής αυτοκριτικής.
Ο τρόπος λειτουργίας ενός κόμματος της προοδευτικής αριστεράς δεν είναι εύκολα κατανοητός για έναν πολίτη που δε συμμετέχει ενεργά σε αυτό. Και είναι απολύτως λογικό. Για αυτόν τον λόγο έγινε η μεγάλη εκστρατεία με κατάληξη το συνέδριο, που ως στόχο είχε όχι μόνο να φέρει τους πολίτες στις εσωκομματικές κάλπες για την ανάδειξη της Κ.Ε. αλλά και να πολλαπλασιάσει τα ενεργά μέλη του κόμματος. Τα εγγεγραμμένα επίσημα μέλη. Έτσι ώστε να έχουν πλήρη ενημέρωση και να συναποφασίζουν σε θέματα λειτουργίας και άσκησης πολιτικής.
Ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, δημιουργήθηκε από διασπάσεις και ζυμώσεις. Από συνθέσεις διαφορετικών τάσεων με κοινή συνισταμένη πάντοτε την προστασία του ευάλωτου και την προάσπιση των κοινωνικών αγώνων. Έχει στο DNA του την διαφορετικότητα. Ειδάλλως πώς θα την υπερασπιζόταν; Απόλυτα φυσιολογικές και οι συνιστώσες και οι «ομπρέλες» αν με ρωτάτε.
Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό και πλέον ούτε ανεκτό, όπως φάνηκε και από τις τοποθετήσεις του Α. Τσίπρα, είναι το να δημιουργούνται οι τάσεις ως «οχήματα αναπαραγωγής μελών». Αντίθετα, στα τρία χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση, το κόμμα έχει αναδιοργανωθεί πλήρως βάζοντας τη σφραγίδα του ως «αριστερό στην ψυχή και τις ιδέες του, αποτελεσματικό στη δράση του, ρεαλιστικό και αποφασιστικό στο πρόγραμμά του».
Όμως ο Α. Τσίπρας δεν παρέλειψε να προσγειώσει και τις «προεδρικές» φωνές. Χαρακτηριστική ήταν η οξεία παρατήρηση προς τον Π. Πολάκη. Ομπρέλες και προεδρικοί, μπορούν να λειτουργήσουν κατά τον Αλέξη Τσίπρα μονάχα ως «ρεύματα ιδεών» και όχι με άλλον χαρακτήρα. Είναι πλέον πασιφανές πως ο Τσίπρας νιώθει πολύ σίγουρος και δυνατός εντός (λογικό) αλλά και εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Και τον ενδιαφέρει περισσότερο η επόμενη μέρα μίας εκλογικής νίκης της παράταξής του και δεν τον προβληματίζει το ενδεχόμενο της ήττας. Οτιδήποτε κι αν επιφέρει αυτή σε κομματικό ή προσωπικό επίπεδο.