Οι θηριωδίες, τα λάθη του Πούτιν και η άποψη πως ¨έχει ήδη επικρατήσει¨
Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία που λαμβάνει χώρα εδώ και ενάμιση μήνα διχάζει όχι ως προς την ορθότητα αυτής (ουδείς νουνεχής μπορεί να δικαιολογήσει έναν επεκτατικό πόλεμο), αλλά σίγουρα σχετικά με την έκβαση.
Η πληροφόρηση που λαμβάνουμε είναι συγκεκριμένη και προέρχεται από την πλευρά του αμυνόμενου. Και καλώς θα πω εγώ. Υπάρχουν βέβαια και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου η πρόσβαση είναι ελεύθερη, μα και στην περίπτωση αυτή όσο θετική κι αν είναι η αδέσμευτη προσέγγιση στις εξελίξεις, τόσο αρνητική μπορεί να αποδειχτεί η χρήση της τεχνολογίας από τις αντιμαχόμενες πλευρές για την προώθηση προπαγάνδας.
Τα -όσο γίνεται- αντικειμενικά γεγονότα της πορείας του πολέμου αναφέρουν πως οι εισβολείς έχουν τον έλεγχο των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας από το Σβέσα έως το Χάρκοβο και νοτιοανατολικά στις επαρχίες Ντονέτσκ και Λουχάνσκ μέχρι τη Χερσώνα και φυσικά την Κριμαία. Τις τελευταίες 4 ημέρες η Ρωσία έχει οπισθοχωρήσει από τα κεντρικά και δυτικά της Ουκρανίας, όπου καταγράφονται σποραδικοί βομβαρδισμοί σε νότια προάστια της πρωτεύουσας αλλά και στρατηγικούς στόχους δυτικών επαρχιών. Ενώ σχεδόν ταυτόχρονα σύσσωμος ο διεθνής Τύπους ανέδειξε και καταδίκασε προχτές σφαγές αμάχων στην περιοχή Μπούτσα από τους αποχωρήσαντες Ρώσους στρατιώτες. Γεγονός που όταν επαληθευτεί θα σημαίνει έγκλημα πολέμου, απερίφραστα.
Οι δύο κύριες αναγνώσεις
Ο Πούτιν έχει δυσκολευτεί να ταΐσει, να τροφοδοτήσει και να εξοπλίσει τον στρατό του, υποστηρίζει το Κίεβο. Έχουν υπάρξει αναφορές για ρωσικά στρατεύματα που λεηλατούν τράπεζες και σούπερ μάρκετ, τανκς που έμειναν από καύσιμα και στρατιώτες που χρησιμοποιούν υποτυπώδεις μορφές επικοινωνίας (κινητά τηλέφωνα) πράγμα που συνέβαλε και στον θάνατο τουλάχιστον επτά Ρώσων στρατηγών, όπως λέει η Ουκρανία.
Η Ρωσία πίστευε πως θα κατακτήσει μία σχετικά εύκολη νίκη αναπτύσσοντας ειδικές δυνάμεις και αερομεταφερόμενες μονάδες, κυρίως τη λεγόμενη «πολεμική της αφρόκρεμα», όσο πιο κοντά στο Κίεβο ήταν δυνατόν. Οι μάχες και η πολιορκία όμως της πρωτεύουσας καθώς και η σθεναρή αντίσταση των Ουκρανικών Δυνάμεων υποχρέωσε τους επίλεκτους της Ρωσίας σε υπαναχώρηση από το Κίεβο. Έτσι το Κρεμλίνο αναγκάστηκε να δώσει εντολή για τον παραδοσιακό τρόπο συμβατικού πολέμου που επικεντρώθηκε κατά μήκος των συνόρων με την Ουκρανία και περιελάβανε το μεγάλο μέρος του ρωσικού στρατού. Οι απώλειες μέχρι στιγμής σε έμψυχο δυναμικό αλλά και άρματα μάχης, είναι δυσβάσταχτες για τη Ρωσία.
Η άλλη ανάγνωση της εξέλιξης του πολέμου, μας μιλάει ήδη για νίκη του Ρωσικού στρατού. Το εύρος και η κλίμακα της Ρωσικής επίθεσης, κέρδισε μέσα σε δύο με τρεις εβδομάδες ουκρανικά εδάφη αξιοσημείωτου μεγέθους. Ήδη από τις πρώτες 5 μέρες της εισβολής, η Ρωσία εξαλείφοντας τις χερσαίες δυνατότητες αναχαίτησης αέρος-αέρος της Ουκρανίας, δημιούργησε ένα σκηνικό τρόμου σχετικά με την έκβαση του πολέμου, στο Κίεβο. Ειδικές ουκρανικές μονάδες χειρισμού drone και μεταφερόμενων οπλικών πυραύλων προσπάθησε -και κατάφερε είναι η αλήθεια- να προκαλέσει ζημιά στις μεταφορές αλλά και τα logistics των Ρώσων. Επίσης αναφέρεται ως μπλόφα, η πρόθεση του Πούτιν να πνίξει το Κίεβο, καθώς στην ολιγοήμερη πολιορκία της πρωτεύουσας κατάφερε να τραβήξει μεγάλο μέρος του Ουκρανικού στρατού στα κεντρικά της χώρας, χωρίς να έχει πραγματικό σκοπό να καταλάβει την πρωτεύουσα. Ως επιτυχημένες κρίνονται επίσης οι επιθέσεις σε ουκρανικές στρατιωτικές βάσεις με νατοϊκό υπόβαθρο, που χρησιμοποιήθηκαν από το 2015 και έπειτα για την εκπαίδευση ουκρανών στρατιωτών από τη Δύση.
Γίνεται αντιληπτό και επιβεβαιώνεται καθημερινά πως η ρήση του Αισχύλου «στον πόλεμο η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα», βρίσκει διαχρονική εφαρμογή. Μα σε έναν πόλεμο η αλήθεια είναι μία: τα θύματα και η καμένη γη. Οι αναγνώσεις της αλήθειας βέβαια, υπό το γεωπολιτικό πρίσμα τεκμαίρονται διάσταση απόψεων.