Μέσα στις επόμενες 24 ώρες αναμένεται να συγκεντρωθούν ξανά οι διαπραγματευτικές ομάδες Ουκρανίας και Ρωσίας, για έναν νέο γύρο συνομιλιών. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως η τελευταία συνάντηση των δύο πλευρών άργησε κατά μία ημέρα, ομολογουμένως με «ευθύνη» της Ουκρανικής μεριάς.
Σχετικά με αυτό υπάρχουν κάποια σενάρια. Η επικρατέστερη άποψη αναφέρει πως υπήρξε μία σοβαρή εμπλοκή με μέλος της Ουκρανικής ομάδας διαπραγματεύσεων, ο οποίος κατηγορήθηκε ως πράκτορας και βρέθηκε νεκρός…
Υπάρχει βέβαια και το σενάριο που προκρίνει την επικοινωνιακή υπεροχή του Ουκρανού προέδρου Ζελένσκι. Το Κίεβο αυτή τη στιγμή όπως είναι λογικό, συγκεντρώνει τη συμπάθεια της παγκόσμιας κοινής γνώμης και αυτό είναι κάτι που χρησιμοποιεί ο Ζελένσκι. Ο Ουκρανός πρόεδρος μπορεί αυτή τη στιγμή να χάνει ένα τεράστιο κομμάτι της Ανατολικής χώρας του, μπορεί δηλαδή να ηττάται στρατιωτικά, αλλά σίγουρα υπερέχει επικοινωνιακά. Αφενός διότι αντικειμενικά είναι ο αμυνόμενος, αυτός που έχει δεχτεί την εισβολή ενός πολεμοχαρούς ηγέτη και αφετέρου γιατί υπάρχει τεχνικός αποκλεισμός των μέσων της Ρωσικής προπαγάνδας στις περισσότερες πλατφόρμες επικοινωνίας στον δυτικό κόσμο.
Από την άλλη πλευρά η Μόσχα επικοινωνεί τις θέσεις της με αιχμή του δόρατος τον υπουργό Λαβρώφ και κάποιες παρεμβάσεις του Πούτιν ανά δύο – τρεις ημέρες.
Διαπραγματεύονται όντως οι δύο πλευρές; Είναι ένα ερώτημα που πάντοτε υπάρχει σε περιόδους κατά τις οποίες ολόκληρες χώρες πλήττονται από τη δίνη του πολέμου. Κάθονται αλήθεια στο ίδιο τραπέζι και παρουσιάζουν τις θέσεις τους; Η απάντηση είναι ναι. Και όχι.
Στην συγκεκριμένη φάση της εισβολής, καμία πλευρά δεν υπερέχει ξεκάθαρα. Καμία πλευρά δεν είναι σε θέση να επιβάλλει όρους. Να προσέλθει σε διαπραγμάτευση με πλεονέκτημα. Η Ρωσία μπορεί να έχει καταλάβει πόλεις κλειδιά και στρατηγικούς στόχους στην Ουκρανία, όμως έχει τεράστιες απώλειες στο μέτωπο και φυσικά μία οικονομία συντετριμμένη από τις κυρώσεις της Δύσης. Η δε Ουκρανία αν και βλέπει να χάνει εδάφη αμύνεται σθεναρά και αναμένει περισσότερη βοήθεια από τους εταίρους της.
Τη στιγμή αυτή λοιπόν, δεν φαίνεται πως νικάει κάποιος. Ακόμα. Δεν υπερέχει ξεκάθαρα σε τέτοιο βαθμό που θα αναγκάσει τον αντίπαλο να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έτοιμος να δεχτεί τους βασικούς όρους του νικητή. Και μέχρι να συμβεί αυτό, έως ότου υπάρξει μία ξεκάθαρη εικόνα στο πεδίο, οι διαπραγματεύσεις θα έχουν εθιμοτυπικό χαρακτήρα.